دلنوشته

۲۰ سالمه اما احمقم ، امروز از پارک داشتم در میومدم نمیدونم چطور شد اصلا پست ندیدم ماشین فاضلاب بر رو و یهو صدای کوبیده شدن شنیدم و متاسفانه ماشین رو به فنا دادم ، تنها کاری که تو این چند ماهی که ماشین دستم بود فکر میکردم عرضه اش رو دارم و تونستم تو این ۲۰ سال یه کاری رو درست انجام بدم فکر نمیکردم تو این کارم انقد بی عرضه و احمق باشم ، سخت میاد خودتو بپذیری که همینی که میبینی هستی چیز اضافه ای نمیشی ولی خب دوست داشتم منم تو عمرم تونسته باشم کاری رو چرا باید من ۱۰ ملیون خسارت بزنم به خونواده ، خونواده ای که شب و روز دارن تلاش میکنن دوتایی چرا بچشون باید احمق و خنگی مثل من باشه ؟

بچه های با عرضه و خوب بیشتری هست که شرایط زندگی براشون خیلی سخته میتونست این فرصت برا اونا باشه تا باعث هدر رفتن زحمت اینجور خونواده ها نشن نمیدونم دلم میخواد محو شم از این زندگی میزنه به سرم کارمو تموم کنم تو این دنیا و مسافر دنیای دیگه بشم بلکه اونجا بهتر شدم اونجا عاقل شدم و تونستم یه کاری رو هم درست انجام بدم اما متاسفم از همه و از پدر مادری که گیر همچین بچه ای افتادن منم معذرت میخوام دست خودم نیست خیلی سعی دارم خودمو درست کنم ولی خب شکست میخورم