عاشق مردی

نویسنده سانا نیکی یوس

و زن ادامه داد. می دانید دکتر، من از اینجهت پیش شما آماده ام که تشخیص بدهید آیا دچار پریشان حالی یا دیوانگی ام یا نه. شما مریض های بسیاری را بعنوان یک روانشناس اینجا ملاقات می کنید.
زن کمی روی صندلی جابجا شد و پای راستش را روی پای چپ انداخت . صورت استخوانی اش را چرخاند بسوی پنجره ، برق شادی از چشمانش بیرون جهید، گونه های برجسته اش گرم و قرمز شده بود. موهای بلوندش مثل ابریشمی بروی شانه هایش رها شده بود. دستان کشیده و بلندش را روی هم گذاشته بود، استوار نشسته بود مانند کسانی که می خواهند عکس های تاریخی بگیرند.
دکتر پت نگاهش به زن بود و منتظر باقی ماجرا . اما زن گویی در رویایی زیبا جا مانده بود، رویایی با یک تبسم.
دکتر پت، خودکارش را روی میز گذاشت و گفت: خانم ناتالی، چند وقت ست که این جوان را در خواب می بینید؟
ناتالی صورتش را برنگرداند، همانطور که زل زده بود به جای نامعلومی جواب داد: از نیمه های ماه آگوست شروع شد، همین امسال. می دانی دکتر پت، من راستش را بخواهید بدانید تا بحال با هیچ مردی رابطه نداشته ام .
قبل از آنکه ناتالی ادامه بدهد، دکتر پت پرسید: چرا نداشتید؟ آیا موقعیتش پیش نیامد و یا اعتقادات مذهبی شما مانع روابط شما شد ، یا شاید دلیل دیگری وجود داشت؟! خانم ناتالی ، برای زنی به سن شما که بزودی پنچاه و پنچ سالش می شود، کمی غیر طبیعی ست.
ناتالی نگاه آبی زیبایش را به پت انداخت و با لبخندی شرمگین گفت: آقای پت ، من منتظر عشق بودم. تا بحال مردی قلب مرا با نگاهش تکان نداده بود.
پت گفت: بسیار خوب خانم ناتالی اما شما سالهای جوانی تان را یکی بعد از دیگری پشت سر گذاشتید، البته منظورم این نیست که اکنون سالخورده هستید، بلکه می خواهم بدانم، آیا در شما تمایلی به جنس مخالف وجود نداشت؟
زن مانند برق گرفته ها، خشک و بی حرکت شد . جوابی نداد. پت داشت فکر می کرد که این بسیار سوال خصوصی بود و خانم ناتالی شاید هرگز دوست نداشت به آن جواب دهد.
ناگهان ناتالی سرش را پایین انداخت و گوشه بلوز چهار خانه سبز رنگش را بین دو انگشت گرفت و کمی فشار داد و با خجالت گفت: آقای پت، من این نیاز را داشتم اما نمی خواستم بدون عشق خود را در آغوش مردی بیاندازم. من دختر یک کشیش هستم. و معتقد به یک سری تعهدات اخلاقی.
پت این را یاداشت کرد. سپس با دقت خانم ناتالی را برانداز کرد، زیبایی او به وضوح می توانست هنوز دل صدها مرد را بلرزاند، آیا ناتالی واقف بود؟
پت پرسید، اما آن جوان که به خواب شما میاید، شباهتی به هیچ کسی که قبلا دیده اید ندارد؟
زن گفت خیر. این مرد مانند مردان اساطیر باستانی است. قدی دارد ، دوبرابر بلند تر از من. چشمانی تیره، مژگانی بلند، موهایی تا روی شانه، مشکی رنگ و رفتاری دارد بسیار متواضع، با نزاکت و نگاهی جذاب . تمام تن من در خواب دچار تب می شود و من خیس عرق می شوم.
پت گفت: آیا شما او را بعنوان یک معشوقه می بینید یا همسر آینده؟
ناتالی جواب داد: فرقی نمی کند، او چنان روح مرا تسخیر کرده است که من حتی حاضرم کنیز او باشم. پت پرسید: آیا او با شما حرف می زند؟
ناتالی گفت خیر، حرف نمی زند اما نگاهش حرف می زند.
پت گفت: نگاهش چه می گوید؟
زن جواب داد: می گوید دوستت دارم. می خواهمت.
پت گفت : و تو آیا با او حرف می زنی؟
ناتالی گفت خیر. من محو تماشای او می شوم و حس می کنم بین ما نگاه همان کلام است.
پت باز یاداشت می کند. خانم ناتالی آیا شما در خواب با او هم آغوش می شوید؟
ناتالی سرش را بلند نکرد. همانطور که به نقش های دامن بلند آبی اش خیره شده بود گفت: خیر ما تماس بدنی نداریم اما با نگاهمان یکدیگر را می بوسیم و من جای انگشتان بلند او را روی سینه هایم حس می کنم.
و آنگاه حس می کنم برهنه در آغوش او هستم.
ناتالی یکباره با صدای بلندی می گرید. در میان گریه،ضجه زنان می گوید، آنوقت پر از حس لذت و گناه می شوم، تمام اعتقادات مذهبی ام و تمام آبرو و شرفی را که سالهای سال حفظش کردم، به گلویم فشار می آورد می خواهم خفه شوم، نفسم بالا نمی آید ، یکباره از خواب می پرم و دچار تشنج می شوم. ساعت ها گریه می کنم، دعا می کنم تا خدا و مسیح مرا ببخشند.
صدای هق هق ناتالی اتاق را در بر گرفته است. پت هم درد ناتالی می شود. احساس می کند بغضی در گلو دارد، نمی داند چرا؟ یک روانپزشک نباید احساس درونی خود را مقابل مریض نشان بدهد.
پت می گذارد تا زن خوب گریه کند. آنوقت می گوید: خانم ناتالی شما باید هر چه زودتر در خوابتان با این مرد ازدواج کنید تا دچار حس گناه نشوید و بتوانید از این رابطه عاشقانه لذت ببرید. این جای هیچ نگرانی ندارد. از این پس شما او را همسر خود بدانید.
ناتالی نفس راحتی کشید ، نگاهی به پت انداخت و با شادمانی گفت: متشکرم دکتر عزیزم که مرا دیوانه یا خیال باف ندیدی. راستش گاهی فکر می کردم خودم را بکشم، اما باز به گناه می اندیشیدم. حال که شما مرا باور دارید و درک می کنید من همینکار را می کنم. ناتالی برخاست به پت نزدیک شد و دست او را با صمیمیت فشرد و سپس از آنجا رفت تا در دیدار بعدی با عشقش از او خواستگاری کند.
پت آهی کشید و در انتهای کاغذ نوشت. عشق درد است و درمان نیز هم.