من از چیزی تو رابطه متنفر و فراریم اینه که با یکی که یه عشق شکست خورده و کهنه و سمج داره و پنهانی یا تظاهر به تموم شدن عشقش میکنه، وارد رابطه بشم خیلی حال بهم زن و بد واسه من یا به نظرم واسه هرکی دیگه که بخواد رابطه ی خوب و عاشقانه داشته باشه، مثل این میمونه بری یه خونه ای که مثلا خونه اسمی خودته، ولی همیشه حس مهمان بودن و داری و هیچ وقت حس این و نداری که اینجا خونته همیشه توی غربت هستی و غریبی و حالِ عجیبی همیشه باهات هست تقریبا مثل حال کسی که فکر میکنه شریکش داره بهش خیانت میکنه ولی تو ظاهر مشخص نیست
و بدبختیه بزرگترش اینه که این افرادی عشق قدیمی دارند و حتی سالهای زیادی هم توی رابطه ادم جدید باشند با یک حرکت و نگاه و ... عشق قدیمشون از خود بی خود میشوند و به سمت اون فرد میروند و کل رابطه و ادمی عمر و احساسی که سالها باهاش زندگی کرده و به باد میدهند و راحت میگذرند و میروند سمت معشوق کهنشون و این کار از همه کارها تاریکتر و دردناکتر و حرکت بسیار ناجوانمردانه ای هست
کلا یکی از قسمت های تاریک و دردناک رابطه ها و ازدواج ها اینه که کسی که عاشق یکی دیگه بوده و به عشقش نرسیده و هنوز هم توی فکر اون فرد هست و گه گداری هم فیلش یاد هندستون میکنه میشینه توی خلوت خودش خاطرات و گذشته ها رو مرور میکنه بره توی رابطه یا ازدواج بکنه با یکی دیگه و همچنان عاشق پنهانی و عشق کهنه داشته باشه واقعا در حق طرف مقابل ظلم بزرگیه
کسی که این مدلیه توی عشق خودش سر کنه و بسازه و بسوزه و مجرد بمونه حق نداره یه ادم دیگه بدبخت کنه و با احساساتش بازی کنه یا اینکه اول پرونده عشقش و ببنده کامل مساله رو حل کنه و بعدش بره توی رابطه جدید.
