
دوره آموزشی #C - قسمت نهم- Constructors
طبق تعریف، یک property عضوی از یک کلاس است که روشی انعطافپذیر برای خواندن، نوشتن یا محاسبه مقدار یک فیلد خصوصی ارائه میکند.
مثال زیر کلاس Person را با سه فیلد خصوصی firstName، lastName و age تعریف میکند:
class Person { private string firstName; private string lastName; private int age; }
برای تخصیص مقادیر و خواندن مقادیر از این فیلدهای خصوصی، از پراپرتی ها استفاده می کنید. مثال زیر نحوه اضافه کردن سه پراپرتی به کلاس Person را نشان می دهد:
class Person
{
private string firstName; private string lastName; private int age; public string FirstName { get { return firstName; } set { firstName = value; } } public string LastName { get { return lastName; } set { lastName = value; } } public int Age { get { return age; } set { age = value; } } }
در این مثال، یک پراپرتی مانند یک فیلد را با بلوکهای get و set اعلان میکنیم. get و set را
property accessors میگویند.
وقتی از یک property می خوانید، get accessor اجرا می شود. و وقتی مقداری را به یک property اختصاص می دهید، set accessor اجرا می شود. مثلا:
var p1 = new Person(); p1.FirstName = "reza" p1.LastName = "amiri" Console.WriteLine($"{p1.FirstName} {p1.LastName}");
در این مثال:
ابتدا یک نمونه از کلاس Person ایجاد کنید.
دوم، مقادیر را به property های FirstName و LastName اختصاص دهید.
سوم، خواندن مقادیر از property های FirstName و LastName.
از آنجایی که یک property مکانی مرکزی برای تخصیص یک مقدار به یک فیلد خصوصی است، میتوانید دادهها را اعتبارسنجی کنید و اگر دادهها معتبر نیستند، استثنا (throw exception)ایجاد کنید.
فرض کنید می خواهید قوانین اعتبارسنجی زیر را پیاده سازی کنید:
نام و نام خانوادگی null یا empty نباشد.
سن بین 18 تا 120 سال است.
برای انجام این کار، میتوانید منطق اعتبارسنجی را به set accessors پراپرتی ها اضافه کنید، همانطور که در مثال زیر نشان داده شده است:
class Person { private string firstName; private string lastName; private int age; public string FirstName { get { return firstName; } set { if (string.IsNullOrEmpty(value)) { throw new ArgumentException("The first name must not be empty or null"); } firstName = value; } } public string LastName { get { return lastName; } set { if (string.IsNullOrEmpty(value)) { throw new ArgumentException("The last name must not be empty or null"); } lastName = value; } } public int Age { get { return age; } set { if (value < 18 || value > 120) { throw new ArgumentException("The age must be between 18 and 120"); } age = value; } } }
مثال زیر یک استثنا ایجاد می کند زیرا سن خارج از محدوده معتبر است (18-120)
var p1 = new Person(); p1.FirstName = "reza" p1.LastName = "amiri" p1.Age = 17; // cause an exception
که منجبر به استثنا زیر می شود :
Unhandled exception. System.ArgumentException: The age must be between 18 and 120
برای ایجاد یک computed property، میتوانید get accessor را پیادهسازی کنید. به عنوان مثال، می توانید یک پراپرتی FullName ایجاد کنید که الحاق نام و نام خانوادگی را برمی گرداند:
class Person { private string firstName; private string lastName; private int age; public string FirstName { get { return firstName; } set { firstName = value; } } public string LastName { get { return lastName; } set { lastName = value; } } public int Age { get { return age; } set { age = value; } } public string FullName { get { return $"{FirstName} {LastName}" } } }
و می توانید از پراپرتی FullName بخوانید:
var p1 = new Person(); p1.FirstName = "reza" p1.LastName = "amiri" p1.Age = 20; Console.WriteLine(p1.FullName);
اگر بخواهید مقداری را به پراپرتی FullName اختصاص دهید، با یک خطای کامپایل مواجه خواهید شد. مثلا:
p1.FullName = "Jane Smith";Property or indexer 'Person.FullName' cannot be assigned to -- it is read only
اگر پراپرتی دارید که نیازی به منطق اضافی در set یا get accessors ندارد ، میتوانید از auto-implemented property استفاده کنید.
مثال زیر را درنظر بگیرید :
class Person { private string firstName; private string lastName; private int age; public string FirstName { get { return firstName; } set { firstName = value; } } public string LastName { get { return lastName; } set { lastName = value; } } }
از آنجایی که accessor های پراپرتی ها منطق اضافی به جز خواندن و نوشتن در فیلدهای خصوصی ندارند، میتوانید از auto-implemented property مانند مثال زیر استفاده کنید:
class Person { public string FirstName { get; set; } public string LastName { get; set; } }
هنگامی که کامپایلر سی شارپ با یک auto-implemented property مواجه میشود، یک فیلد خصوصی و ناشناس(private, anonymous field) ایجاد میکند که میتوان از طریق set و get accessors به آن دسترسی پیدا کرد.
همانطور که می بینید، auto-implemented property کد را مختصرتر می کند.
همچنین می توانیم یک پراپرتی را مقداردهی اولیه کنیم تا زمانی که یک نمونه جدید از کلاس ایجاد می کنید، مقدار اولیه به آن تخصیص یابد.
class Person { public string Name { get; set; } public byte Rating{ get; set; } = 10 }
بیشتر بخوانید : دوره آموزشی #C - قسمت 11- Constants
بیشتر بخوانید : نقشه راه توسعه دهندگان Asp.NET Core
https://zarinp.al/farshidazizi
