همه ما دنبال یادگیری هستیم مخصوصا روی تکنولوژی های جدید و برنامه ریزی میکنیم که بتوانیم مطالعه کنیم.گاهی نمیدانیم چقدر داریم عمیق شنا می کنیم شاید نیاز باشد بالاتر بیاییم و بهتر فضای دور و بر خود را ببینیم.
گاهی وقت ها به این فکر میکنم که چرا استاد ها اینقدر دوست دارند پیچیده کار کنند چرا باید همه چیزها را انتقال دهند این مسأله آزاردهنده می باشد کلاس های طولانی و پشت سر هم بدون حل یک تمرین واقعی و وقت تلف کردن که گویا دارند قوانین جهان هستی را میگویند و هیچ توجه با زمان استفاده آن تکنولوژی نمیکنند.
شاید یک مثال ساده و همه فهم و مرحله به مرحله پیچیده کردن خیلی مناسب می باشد.
خب امشب که دارم مینویسم و به یکی از استادام دارم فکر میکنم.
میشد ۱۶۰ ساعت رو ۴۰ ساعت گفت بسه برا کسی که تازه کاره
باید این ماراتون تموم بشه وگرنه حس بدی به آدم میدهد