این روزها با تمام شلوغی هایی که به خاطر وضعیت آخر سال و حجم کارهایی که داریم، به این فکر میکنم که چقدر کار انجام دادیم در این سال و چقدر کار انجام نشده داریم که انجام بدیم.روزهای اخر سال خیلی دارم فکر میکنم که برنامه سال آینده ما چطور میشه.
بهترین کاری که میتونیم انجام بدیم ذهنمون رو روی کاغذ بیاریم و ذهنمون رو از افکاری که در اون داری خالی کنیم به این صورت هست که میشه خیلی باگ ها و کارهایی که باید دقت بیشتر برنامه ریزی داشته باشیم رو برنامه ریزی کنیم.
به نظرم استمرار مهمترین بخش اون هست و اینکه ادامه دادن مهمترین بخش اون هست جدا از نحوه انجام اون و اینکه با چه نسبت و سرعتی در حال انجام دادن اون هستیم.
دومین چیزی که به نظرم مهم میرسه اینکه نسبت به اینده یک دید یا ویژن داشته باشیم و این دید هست که ما رو راهنمایی میکنه برای دید بلند مدت این که مسیر رو گم نکنیم و حرکت کنیم و اتفاقات باعث توقف دایم ما در این هدفی که انتظار داریم نشه.
دنیا در حال تغییر هست و باید بخشی از کارهایی که برای زندگی انتخاب میکنیم این تغییرات جدید رو لحاظ کنیم
به نظرم بیاییم چیزهای جدید اشنا بشیم لازم نیست که عمق در اون شیرجه بزنیم بلکه اون ها رو تست و ارزیابی کنیم این یه دید به ما میده.
وقتی که همه تووی دنیا دارن یک حرف میزنن خیلی باور نمیکنم و سعی میکنم که از تعادل خارج نشم مثلا الان که همه دارن در مورد هوش مصنوعی فکر میکنن و هوش مصنوعی داره دنیا رو میگیره سعی میکنم با اون اشنا باشم ولی خب از روی هدف اصلی خودمون منحرف نشیم این یک مسیر طولانی هست که باید ادامه داد و این کار یکی دو سال یا یک مدت کوتاه نیست.
توی این برنامه بلند مدت خیلی میشه درموردش نوشت و نکات رو کامل کرد.دارم از یوتیوب هم استفاده میکنم و خیلی حس خوبی گرفتم و کلی مطلب جدید آشنا شدم که امیدوارم در سال جدید بتونم بخشیش رو وارد کارهای روتین های روزانه خودم کنم.
در این یک هفته برنامه یک ساله خودم رو برای اون دارم مینویسم و این که به کارهای انجام داده خودم نگاه میکنم حس خوبی به من میده
ادامه دارد...