تصویر زیر رو ببینید:
به ظاهر یک تقویم ساده است که خانه‌هایی از اون رنگی شدن اما در واقع ثبت روزگارِ یکی از دوستانم هست یک جوانِ سرباز به امید اینکه روزی سربازی‌اش رو به پایان برسونه... روزهایی که ثبت شدن تا به یک روز واحد برسن روزِ آخر، روزِ مقصد
تکمیلِ تدریجیِ این تقویم و شوق اشتراک‌گذاری اون در بازه‌های مختلف اما غافل از بازیِ روزگار، پدرِ دوستم در آخرین روز فوت کرد...
کاری که خیلی از ماها انجام می‌دیم گذراندن روزهای زندگی رو به امید رسیدن به یک روز سپری می‌کنیم. روزهای زیادی درس می‌خونیم به امید اینکه بعد از کنکور یا.. بتونیم آسایش داشته باشیم. روزهای زیادی کار می‌کنیم بدون توجه به اون روزها برای رسیدن به روزهایی که از لحاظ مالی دست‌کم، نیازی به کار کردن نداشته باشیم.
به قول شاملو زندگی به طرز بی‌شرمانه‌ای کوتاست ولی هرچه که کوتاست اهمیتش در همون کوتاهی‌اش هست
لحظات بسیار زیادی هست که ما روی بعدا سرمایه‌گذاری می‌کنیم از امروز غافل می‌شیم و روی فردا حساب می‌کنیم غافل از اینکه فردا همیشه اونجوری که فکر می‌کنیم نیست.
امروز ترا دسترس فردا نیست/و اندیشه فردات به جز سودا نیست//ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست//کاین باقی عمر را بها پیدا نیست///خیام
