بررسی بازی Devotion
سری رزیدنت ایول با اثری خوشساخت در سال ۲۰۱۹ تشویق همه را به دنبال داشت، Resident Evil 2 Remake، برگشت و با روشهای قدیمی و کلاسیک که این سری در استفاده از آنها ماهر شده بود، باز هم مخاطبان را دچار دلهره کرد و آنها را سرمست کرد.

اما نوبتی هم که باشد، نوبت به بازیهای وحشتناک جدید با ترس جدیدشان رسیده است. ۴ سال از تاسیس استودیو تایوانی RedCandle Games میگذرد، بعد از تولید بازی Detention، حالا با تولید و ارائه بازی Devotion، دستِ پر برگشته و بهتر، اتمسفریکتر و قویتر دیوانهوارتر از همیشه، قرار است بازیکنانش را بترساند. قبل از ادامه توضیحات لازم است بگوییم برای دانلود بازی Devotion به وی جی دانلود مراجعه نمایید.
داستان بازی در سال ۱۹۸۰ در کشور تایوان جریان دارد. شما بازی را در نقش شخصی با نام فِنگ یو (Feng Yu) شروع میکنید و طی جلورفتن روند داستان بازی، با لی فانگ (Li Fang)، همسر فِنگ که یک خوانندهی دوستداشتنی بوده و حالا خانهداری و نگهداری از فرزندش را در اختیار گرفته و همچنین مِی شین (Mei Shin) دختر کوچک و بیمارشان که میخواهد روزی مانند مادرش دوستداشتنی و معروف شود، آشنا میشوید.
روزبهروز بیماری مِی شین سختتر و بدتر میشود و پدر و مادرش دست به دامن پزشکهای مختلفی میشوند. بیماری می شین را پزشکان ضعف فیزیکی نمیدانند و طبق تشخیص آنها، چیزی که می شین را اذیت میکند، مشکلات روحی و روانی است.
فنگ یو در این زمان است که در شغل خود به بنبست میرسد و شرایط اقتصادی خانواده دچار اختلال میشود، بحثهای والدین می شین، شدت میگیرد؛ از دلایل اصلی بیماری می شین همین بحثها بوده و حالا هم که شدت گرفته، مانند یک تیشه به جان ریشهی استحکام خانواده افتاده و برای آنها روزگار را سخت کرده است. همسو با این اتفاقات، فانگ یو در یک فرقهی مذهبی غرق شده و برای آنها قسمت زیادی از پولش را هم خرج کرده است.
پدر خانواده که مخارج درمان فرزندش را نمیتواند پرداخت کند، برخلاف دستور پزشکان و کاملا خودسرانه عمل میکند، چیز دیگری بیماری کودکش را اعلام میکند و بیمارستان را با قطع کردن دستگاههای پزشکان از او، ترک میکند.
فنگ یو در این زمان در بازگشت قسمتی از پول اهداییاش به فرقه، سلامتی فرزندش را میخواهد و درخواستش را اعضای فرقه قبول میکنند، برای پدرش راه سلامتی دختر را بیان میکنند و او را در یک دردسر بزرگ که چیزی نمیتواند جز مهر پدر/دختری انسان را به انجام دادنش متقاعد کند، قرار میدهند.
همسر فانگ یو در این زمان است که از او جدا میشود؛ حال مِی شین جدایی والدین از یکدیگر، را بدتر از پیش میکند و برای فنگ یو وضعیت از قبل سختتر میشود.
فنگ یو با اعتماد به فرقه و راهی که پیشرویش قرار داده بودند، به انجام کارهای مختلفی دست میزند. در ابتدا او دخترش را در یک وان پر از الکل میخواباند زیرا که این کار از نظر فرقه، سبب درمان دختر میشود و از او بیماریها را دور میکند اما، دختر در این قسمت از داستان، جان خود را از دست میدهد و احساس گناه این اتفاق تا آخر اثر با فنگ یو میماند. در این مقطع است که بازی، کنترل فنگ یو را در اختیار بازیکن قرار میدهد و همه این اتفاقات، بهصورتهایی ترسناک که قبلا گفته شد، پیشروی بازیکن سبز میشوند.

حالا که فنگ یو دخترش را به کشتن داده، قرص میخورد، افسرده میشود و عذاب وجدان میگیرد؛ عذابی که هر ثانیه دستانش را برای خفه کردن و فشردن خرخرهی خود، از قبل درازتر میکند. فنگ یو اینجاست که تصمیم میگیرد با غرق شدنش در دریای جنون، از سیگو گوآنین (Cigu Guanyin) که خدای فرقهی خود است، طلب بخشش کند و خطاهایش را جبران کند. فانگ یو از روی عذاب وجدان، همسر و فرزندش را به شکلهایی وحشتناک میبیند، سبب این تئوری میشود که احتمال دارد او همسرش را هم به قتل رسانده باشد.
با همه این تفاسیر، در یک مرحله مراسم سنتی از فرقهی اسرارآمیزش را شرکت میکند، چشم خود، برای بازگشت دختر و بخشیده شدنش، کور میکند، از جا زبانش را درمیآورد و مقداری از خون کف دست چپ خود را در یک ظرف میریزد و از خواب ناگهان بیدار میشود و خود را روبروی مجسمهای که مشغول عبادت کردنش بوده، پیدا میکند.
در این لحظات بازی با دادن یک سری اسناد از دروغی بودن این فرقهها، به پایان سمت خود طی میشود و با نمایش دادن مِی شین در یک جنگل که جملهی « بیا به خانه برویم پدر » را زیر لب میگوید، به انتها میرسد. تقریبا پایان بازی باز است و چند تئوری را در دنبال دارد؛ از این تئوریها یکی این است که فنگ یو بعد از طی کردن مراسم سنتی فرقهاش و فدا کردن قسمتی از اعضای بدن خود، از بین رفته و حالا در جهان پس از مرگ، به دخترش رسیده است. تئوریهای دیگر هم خبر از آزادشدن دختر از خانوادهی جهنمیاش میدهند.
Devotion برای اینکه بتواند بازیکنش را وحشتزده کند، او را در یک فضای تاریک، خفه و سنگین، تنها و فقط با یک فندک میگذارد؛ تقریبا چیزی شبیه به موردی که در بازی Layers of Fear مشاهده کرده بودیم. وزش بادهای سرد، همانطور که سیستم ایمنی بدن یک انسان را ضعیف و برای حملهی ویروسها او را آسیبپذیر میکند، تنها و ایزوله کردن بازیکن در یک محیط تاریک و خفه که صداهای عجیب و ترسناکی هر چند وقت یکبار در آن نواخته میشود، بازیکن را برای قبول ترسهایی که در همه گوشه بازی برایش آماده شده است، آسیبپذیر میکند. به همین دلیل، به کمترین میزان تعامل با کاراکترهای متفاوت خود میرسد و تا یک سوم پایانی بازی، شما سروکارتان با قهرمان داستان و توهم خانوادهاش خواهد بود.
در این شرایط، علاوه بر آن دو تکنیک که قبلا ذکر شدند، بازی برای فضاسازی و روایت داستانش از یک روش دیگر استفاده میکند و آن «داستانگویی محیطی» است. در یک سوم اول خود بازی با تعویض دکوراسیون محیطی که دارد، شما را یاد Loop های بازی P.T میاندازد؛ شاید در لحظات اول این یادآوری شما را غمگین کند و این فکر را در ذهنتان به وجود آورد که با یک بازی کپی/پِیست شده از اثر کوجیما طرف هستیم ولی، نظرتان در ادامه تغییر پیدا میکند.