
گاهی رنج میکشی اما در نگاه اطرافیانت مهم نیست!
گاهی نیازمندی به توجه ، به فهمیدن ، به حرف زدن ، اما باز هم در نگاه اطرافیانت احساس تو مهم نیست!
گاهی از بردباری و سکوت راضی نیستی اما فهمیده نمیشوی!
گاهی حلقه تنهاییت اجازه نفس کشیدن به تو نمیدهد ، میبینند و لبخند زنان رد میشوند تا در احساس خفقانت بمیری
و
اینگونه تو را به خودت واگذار میکنند!
آن وقت است که باید دنبال راه برون رفت باشی
یعنی بگذاری و بروی!
این رفتن و تنهایی خیلی خیلی لذت بخش است
میارزد به التماس ، به ترحم ، به توجه گذرای بی مسئولیت!
نترس!
چراغ خاموش در سکوتی ارزشمند راهت را بگیر و برو !
#فریما_محمودی
#متن_ادبی#تنهایی#رفتن#چراغ_خاموش
#سکوت#خودباوری