قاب عکس

تمام جریان سُکر آور من در چشم هایت نهفته است.
من عکاس لحظه های ناب تواَم حتی در نبودن هایم برای دقیقه های سرخ چشمانت در امتداد دلجویی که نداشتی !
خیاطی هستم که دقایق را به هم می دوزد با سر و ته نخ های پاره ی شادی هایی که در ارتباط با توست !
شاعر نَفَس هایت که تعدادشان را در تمام سالها حفظ بوده ام !
با چشم های بسته تو را کشیده ام چون نابینایی که حس لامسه اش دنیایی است برای خودش،خیلی زیباتر از نقاشی هایی با نامحدود رنگهای چشم نواز!
دیوانه ی عاجزی هستم که جز سماع ِجنون راهی ندارد برای دفع زهر خندهای زندگی پر آزار !
اشک می ریزم تا گرم شوم از دقایق عاشقی با تو در خلسه ای یک نفره و تو را با این خیال بارانی که در آغوش می گیرم سرشار رهایی می شوم از هر چه بیگانه ای که در حد فاصل ماست !
من همیشه از بازار زندگی دست خالی برگشته ام چون فروشنده ی احساساتم نبودم !
من سال هاست عاشق این ارتباط با توام !
سال ها !!

#فریما_محمودی
#قاب_عکس#گفتگو#تنهایی#پرواز_روح

#متن_ادبی#نوشتن