
زن که باشی خیلی کارها را نمی توانی انجام بدهی
دامن پوشیده ای و دوست داری بِدَوی و بازی کنی ولی ناچاری بخاطر نگاه خانواده و اطرافیان بنشینی یا برای دویدن لباسی بپوشی که دختر بودنت را زیر سوال نبرد!
بزرگ می شوی و تغییر می کنی ولی بخاطر همان نگاه مجبوری خودت را پنهان کنی یا لباسهایی بپوشی تا تو را خیلی توی چشم نیاورد !
سن تکلیف تو را در شرایطی می گذارد که نه میتوانی در باره اش حرف بزنی نه عکس العمل طبیعی داشته باشی!
هر چه بزرگتر می شوی باید بیشتر پنهان بشوی . همان آفتاب مهتاب ندیده !
و عجیب اینکه در این پنهان بودن باید تمام زیر و بم زندگی را یاد بگیری تا در مرحله بعدی زندگیت کم نیاوری چون از دامن تو دیگران به معراج می روند همان دامنی که از کودکیت چشم دیدنش را نداشتند که به تنت باشد!
آنقدر زن بودن سخت شده که حتی روزی جهانی به نام رفع خشونت علیه زنان ثبت شده است . این روز مناسبتی است در خور توجه و چه دردناک که فکر می کنیم خشونت فقط ضرب و جرح بدنی است در حالی که یک کلمه یا یک حرکت و رفتار نسنجیده می تواند تمام شخصیت تو را مورد حمله قرار دهد و به نابودی بکشاند.
چقدر متاسفم که هنوز این نگاه از بالا به پائین نسبت به زنان در تمام دنیا هست کم و زیادش مهم نیست مهم اینه که در قالب شوخی ها ، ضرب المثل ها ، کارهای روزانه ، مشاغل اجتماعی و.....این نگاه بچشم میخورد.
زن که باشی باید مقاوم باشی، خم به ابرو نیاوری، بودنت را اثبات کنی و نسل آینده را طوری بسازی که زن افتخار خانواده باشد.
#فریما_محمودی
#زن#زنانگی#زندگی#نگاه#متن_ادبی#نوشتن
#ادبیات