زوم عشق

هوای تو که اکسیژنم را پس می زند
سنگین می شوم
از غصه های به زمینم نشسته
با کربن های سرد آسمان
 برخاسته از ساعت های داغ تنهایی
در گیر و دار شهر نفرین شده ی پر ترافیک
و باز مزمن های خیس بی عشق
از نور مردمک هایی تنگ
که روی عکس تو زوم می شوند
من
چرایی ِ تلخ نبودنت را
هنوز مزه مزه می کنم
و مغزم هنگ کرده !
تو
راحت ترین جا
بدون بار فکری هر روزه
جا خوش کرده ای آیا؟!
این را هم هنوز نفهمیده ام!!

#فریما_محمودی
#متن_ادبی#نویسنده#نوشتن#تنهایی
#عشق#شعر#ادبیات