زن و رنج

‍ زن و رنج
دو هماورد همپای دیرینه از اول خلقت تا الان!
وقتی در آغوش رنج می خوابی و بیدار میشی هیچوقت نمی تونی اونو انکار کنی،از طرفی نمی تونی اونو از زندگیت حذف کنی.هر روز یک تکه ی جدید در تو شکل میگیره و در تو می مونه و گاهی حتی برایش درد دل هم می کنی.رنج چیزیه که بااینکه در جوارش هستی باز هم میگی خوبم ! خوب نیستی ولی رنج به تو یاد میده روی پات بایستی و درونت رو پنهان کنی و ضعف رو از یاد ببری . تو زنی و رنج بخشی از توست در این روزگاری که جنس دوم می نامندت و می کوشند تا هر جایی اثرت رو از بین ببرن یا کمرنگ کنند! اما تو رنج رو بکار می گیری .در مواقع سخت از او مثل یک فرد استفاده می کنی با او حرف می زنی ،درد دل می کنی، راهکار می گیری و مهمتر از همه او را می پذیری اما از میانه ی آن سربلند بیرون می آیی.
رنج همراه خوبی برای تاریکی شبهای تنهاییه وقتی کسی نیست و تو مجبوری ادای آدمهای جنگجو و موفق رو دربیاری، وقتی نمیخوای شکست رو تجربه کنی،وقتی نمیخواهی ناراحتیت رو بفهمن،وقتی نمی خوای نبودن آغوش گرم همدلی رو به رخ خودت بیاری.انگار ما زنها خلق شدیم همه ی عمرمون بیشتر از هر کسی بفهمیم چه کسی هستیم و خودمون رو بیشتر از همه دوست داشته باشیم!
ما همیشه زخم خورده به قله رسیده ایم اما رسیده ایم بی آنکه در سیاهی بمانیم !!
به زن بودنمان افتخار می کنیم🌺🌻🌼

#فریما_محمودی
#زن#رنج#تنهایی#مقاومت#عبور#متن_ادبی
#زندگی#صبور