
وقتی در یک زندگی مشترک هستی و یک نفره جاده ی سخت زندگی را طی می کنی و کسی به یاری تو نمی آید یعنی دیگر به ته خط رسیده ای
یعنی مدت هاست که خودت را گم کرده ای ، شادی را نمی فهمی ، خستگی در تو می ماند ، حتی راه برگشت را هم بلد نیستی و فاجعه از اینجا آغاز می شود که نزدیکترین هایت همه را جزو وظیفه ات بدانند و دیگر هیچ.
ضربه ی نهایی را می خوری و ناامید چشم به راه می دوزی اما فایده ای ندارد.
بهقول قدیمی ها دستهایت را روی زانوهایت بگذار و یک یا خدا بگو و بلند شو .
پشت کن به همه چیزهایی که چشمانت را نمناک می کند و دلت را بی رنگ و رو .
به خودت بیا و ته مانده ی خودت را بگیر و برو . این ته مانده ات می ارزد به سرتاپای بعضی ها .
بهخودت بیا !
#فریما_محمودی
#عشق_یک_طرفه#دلتنگی#متن_ادبی
#نویسنده#زندگی_مشترک