
گاهی عجیب و غریب میشوم
گاهی عجیب و غریب میشوم آنقدر که خودم تعجب می کنم از حال و روزم .
معلوم نیست چه می شود.
انگار که اصلا مشکلی نیست ، اصلا درد نیست ، انگار زمان متوقف می شود ، مغزم روی لحظه های خوش هنگ می کند .انگار جایی برای درک ِدرد نمی ماند و آنوقت می زنم زیر آواز و با همراهی قطره های غلطان اشک ِ گرم زمزمه می کنم سخنان کسانی که نبودنشان برایم سخت است ولی یادشان دلگرمم می کند به ادامه راهی که ناگزیر به رفتنش هستم.
#فریما_محمودی
#روزگار_غریب#رفتگان_بی_برگشت
#پنج_شنبه#نویسندگی#متن_ادبی