درد که داشته باشی،شکنندهتری! آنقدر که فکر کردن به "درون فکر کسی نبودن" نیز تو را می شکند.رنجور میشوی از دست و پای هر موضوعی که تو را عقب میزند و جای تو را پر می کند.از این خروس خوان تا لحظه های خروس خوان بعدی خوابت نمی برد و هزار کار مثبت انجام میدهی تا لحظه هایت بی دغدغه ی استرس فکر کردن بگذرد! تا زمان را نفهمی ! تا بیشتر آسیب نبینی ! تا فکرهای جوراجور مغزت را نخورد ! تا نیروی کافی برای رویارویی داشته باشی و...اما وقتی می بینی بعد از گذشت زمان کافی ، هنوز برگه امتحانت برای اطرافیان گنگ و نا مفهوم است!! وقتی در اوج بارانی شدنت کسی حوصله ی همنشینی با تو را ندارد اینجاست که به همه چیز شک می کنی و کمی فرصت به خودت می دهی تا بتوانی گله کنی!! به زمان گذشته از عمرت فکر می کنی تا بتوانی برنامه هایت را کمی بروز کنی شاید حال و هوایت عوض شود و کمتر بارانی شوی!خلاصه که هنوز هم جا برای تغییر دارم! هنوز هم میتوانم برنامه ریزی کنم تا بدون نگرانی از بروز مصائب تازه راهی جدید کشف کنم که حالم راخوب کند.
#فریما_محمودی
#متن_ادبی#شعر#روزمرگی#درد_دل#شاعر_نویسنده