داغ

گاهي مي نشيني و به سال ها قبل فكر مي كني
به دست هاي خاکی، بازي هاي كودكانه، استرس هاي امتحان، دوستي هاي يواشكي ، عاشقانه هاي گاه بي همراه و گاه دائمی ِبی سرانجام!
خنده ها ، گريه ها.
ناگهان پرتاب ميشوي در آغوش يك مرد ، مردي كه صفحه ي دوم شناسنامه ات را پر ميكند
و بعد حالت تهوع هاي پياپي .. مي خواهي به زندگيت استفراغ بزني كه صداي گريه ي بچه اي بيدارت مي كند ...
همه چيز فراموش ميشود و دنيا ، براي بار هزارم .. هزار خوان خودش را به رخ مي كشد.....
سال ها گذشت و من ماندم
من با خودم
خودم با خودِ تنهايم
و آرزوهايي كه دفن شد ...
از اينهمه همهمه، دلم فقط يكي را مي خواهد .
دنيا !
خراب شو ،آباد شو، اصلا نباش! براي منِ بي او چه فرق مي كند !!!

#فریما_محمودی
#دنیای_بی_او#لیلا#تنهایی#درد_دل

#متن_ادبی#نویسنده