
برای دیگران آتش ، برای دست من سردی،
نبودی مرهم زخمم ،تو خود زاینده ی دردی!
شبیه خیمه شب بازی ،عروسک کرده ای من را
سرت گرمِ کِه شد امروز؟! که من را زیر پا کردی!؟
چنین آشفته حالی ها ،سزای اعتماد بر توست
تو گفتی که خیالت تخت، کنارت آمده مردی!
دم از ماندن زدی اما، کنون قصد سفر داری،
غرورت را ببر باخود، تواز دنیای من طردی !
تمام خاطراتت را، درون قلب خود کشتم
پشیمان هم شَوی دیگر، نمیخواهم که برگردی!
#فریبا_طوقانی