ویرگول
ورودثبت نام
Fariba Montazeri
Fariba Montazeri
Fariba Montazeri
Fariba Montazeri
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

داستان دنباله دار ستاره( قسمت اول )

داستان دنباله دار ستاره (۱)

پدربزرگم که پدر پدرم باشه ، سه فرزند داشت یک پسر و دوتا دختر . خودش متولد تهران بود ولی اجدادش تفرشی بودند و نام خانوادگیشان میربهاالدین بود و نسل در نسل سادات بودند . پدربزرگم مردی نسبت به زمان خودش ، بسیار مترقی بود و همیشه دوست داشت که شیک لباس بپوشد .از همان جوانی اش آنطور که خود تعریف می کرد عاشق تیاتر و سینما و خوانندگی و شادزیستن بود و از چادر و چاقچور متنفر بودو همیشه هم عروس و نوه هایش را تشویق می کرد که چادر سر نکنند . زن اولش که مادربزرگ اصلی و مادر پدر من بود ، زنی بسیار مومن و باتقوا و اهل نماز و روزه و مستحبات و واجبات بود و اکثر ساعات روز را به عبادت و مناجات می گذراندو همه اهل محل برای نذر و نیاز و گرفتن حاجات خود نزد او می آمدند تا برایشان دعا کند .‌وقتی پدرم یازده ساله بود ، مادرش به سرطان زنان مبتلا و پس از یک دوره بیماری سخت و پر از درد و عذاب دار فانی را وداع گفت و پدربزرگم بعد از چندی که ظاهرا زیاد هم از فوت زنش نگذشته بود، همسر دوم اختیار کرد که این همسر باب میل و سلیقه او بود . کلاه به سر می گذاشت و با او به گردش در لاله زار و تماشاخانه ها می رفت ‌.پدرم میانه خوشی با نامادری نداشت . از قضا زن دوم هم بعد از چند سال زندگی مشترک با پدربزرگم ، به بیماری سرطان مبتلا و پس از دوره کوتاهی فوت می کند . و پدربزرگ که ما اورا آقاجان خطاب می کردیم ، زن دیگری اختیار می کند .بیوه زنی که دارای سه فرزند از همسران قبلی خود بود که البته بزرگ بودند و با او زندگی نمی کردند.و اینگونه شد که پدرم برای بار دوم به قول معروف زن بابا دار شد با این تفاوت که این یکی با او مهربانتر و دلسوزتر بود .

بعد از مدتی که از ازدواج آنها گذشت ، آقا جان تصمیم گرفت که برای پسرش که نور چشم او بود و حاضر بود خار به چشم او برود ولی به پای پسرش نرود ، همسری بگیرد و درواقع سرو سامانی به زندگی او بدهد

این را هم بگویم که خانواده پدری من اکثرا از افراد صاحب مکنت و مقام بودند و مطابق مد زمان خود ، خانمهای فامیل پدری یا بی حجاب و یا کلاه به سر در اجتماعات ظاهر می شدند و در مهمانی ها ، زن و مرد در کنار هم می نشستند . با هم دست می دادند و بگو و بخند می کردند و یکجورایی به سبک و سیاق اروپایی ها رفتار می کردند . تنها آقا جان من بود که یک عطار ساده بود و در جلوی منزل چندین دهنه مغازه و مستقلاتی داشت که از کرایه ناچیز آنها گذران زندگی می کرد و به فرزندان خود در حد توانش کمک مالی می کرد .‌هرچه تلاش کرد که پسرش هم چون بقیه فرزندان خواهرها و برادرش ، تحصیل کرده و خارج رفته و صاحب منصب شود ، به جایی نرسید و پدرم به شغل یک کاسب جزئ ولی با انصاف و درستکار درآمد که البته درآمد چندانی نداشت . آقاجان خیلی دلش می خواست تنها پسرش احمد هم چون پسر عموهایش صاحب منصب و شیک و آراسته و تحصیلکرده شود و از آنها کم نیاورد اما بچه بی مادر به یتیمی بزرگ شد و با توجه به ازدواجهای مکرر پدرش و مشکلات زندگی خواهرانش نتوانست خود را بالا بکشد .

۱
۰
Fariba Montazeri
Fariba Montazeri
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید