ویرگول
ورودثبت نام
fariba.nei
fariba.neiذهنم پراز افکار پراکنده ای شده که مرا به سالهای دور بسفر می برد وچنان سفر طولانی و پرتلاطم است که در هر مقصد روزها باید ماند وتعامل ایجاد کرد. ف.ن (instagram: fariba.nei )
fariba.nei
fariba.nei
خواندن ۷ دقیقه·۶ سال پیش

شروع کار (قسمت پایانی)

با مشاوره که صحبت کردم یکنفر را بعنوان مددکار ازطرف اداره بمن معرفی کردند باهمکاری ایشان قبل از هرچیز با احد صحبت کردیم که اورا به یک خیریه مناسبی که سالهاست در سطح شهر فعال است بسپاریم که بطور شبانه روزی آنجا باشد به تحصیلشم ادامه بدهد ، حتی مراقبی برایش متظور کردند که زمان خروج از محل خیریه حالا با عنوان تفریح یا خرید با او همراه باشد . خوشحال شدم ازینکه حداقل احد در جای مناسبی قرار بگیرد تا بتواند در آرامش زندگیه سالمی را طی کند.البته احد بسیار پافشاری میکرد که حاضر نیست خانوادشو تنها بگذارد تکلیف آنها چه میشود خیلی نگران وبهم ریخته بود، اما مددکار محترم توضیح داد که آنهارا به جایی می بریم که اعتیادشان پاک شود غذا وجا به آنها داده میشود وهرگز رهایشان نمیکنیم. البته بچه ها جدا پدرو مادرت هم جدا وفعلا بچه ها را پس از پاک شدن به خیریه می سپاریم تا وضعیت پدرومادرت درست شود،آنها باین صورت زندگی سالمی را همراه با تحصیل و... پیدا میکنند.

تا اینکه همگی کاملا بسلامتی برگردند ودوباره کنار هم با خوشی قرار بگیرید.

احد با گریه وزاری از ماخواست که قبل از او تکلیف آنها روشن شده ببیند که درست جا گرفته اند وخطری آنها را تهدید نمیکند سپس خودش جای بگیرد،

واینکه هراز چند مدتی از دور انها را ببیند ،. باور کنید اوکه پانزده سال بیشتر نداشت به اندازه مردی چهل ساله غیرت وهمت داشت،

پس از یکهفته جایگزین کردن خانواده احد اورا که موقت در خیریه بود بطور رسمی به آنجا سپردیم.

منم آدرس منزل وتلفنمو به مسیول خیریه دادم که در مواقع ضروری منو با خبر کنند.

احد خیلی نگران و بهم ریخته بود و در نهایت بغذ از من و مددکار خداحافظی کردو رفت .

هر هفته پنج شنبه ها بهمراه همسرم به ملاقات احد میرفتیم و گاهی اورا بیرون برای تفریح می بردیم، محل خیریه برای احد زندان یا بازپروری نبود تنها آرامکده ای دور از غل وغش مشکلات قبلی بود، اما با همه رسیدگیها وپیگیریها برای احد هیچکدام جای خانواده او را نمیگرفت.

شش ماهی بدین منوال گذشت و ااحدگاهی خانواده اش را از دور تماشا میکرد و ازینکه آنها درحال پاک شدن بودند وجای وخوراکی داشتند و دیگر اثری از دودو دم و قیافه های چروکیده وبهم ریخته در آنها نبود خوشحال بود،

اما یکروز که به جهت رسیدگی به وضعیت احد به خیریه رفته بودم ، نگهبان ورودی گفت: دنبال احد آمدید؟

از دیشب غیبش زده و به همه کلانتریها ، بیمارستانها وپلیس راهها سر زدیم اما پیدایش نکردیم، خیلی ناراحت شدم شوک شدم ودرونم آتش گرفت گفتم: چرا همون دیشب بمن تماس نگرفتید؟

نگهبان : من تلفن شما رانداشتم فقط به مدیر خیریه تماس گرفتم که اوهم تلفنی ازشما در منزل نداشت که شمارا خبر دارکند اما امروزهم چنان مشغول تماس به این واون شدیم که شمارا بکل فراموش کرده بودیم.

البته در نهایت فکر کردیم که شما احدو بمنزلتون بردید،

نهایت بیفکری بود تمام تنم تشنج و تنش داشتم میلرزیدم نمی دانستم چه کنم، از خودم بیزارشدم اخه من اورا به اینجا سپرده بودم خدایا حالا چی میشه بعنی احد کجاست؟سریع به مددکار و همسرم تماس گرفتم که قرار شد به محل زندگی احد سری بزنیم،

بمحض ورود به انجا باکمال تعجب پدر احدو درکنار درب خانه شان ایستاده در حال خماری دیدیم جالب این بود که با دیدن ما هیچگونه عکس العملی نشان نداد ، حتی طبق دیدار قبلی تعارفی هم نکرد. وراحع به احدو سایر فرزندانش هم سیوال از ما نکرد فقط ذل زد تو چشمای ما وگفت: احد بی احد. این همه زحمتشو کشیدم که دو دستی اونو تقدیم شما بکنم؟

دیگه احد برای شما مرده، زود از اینجا بروید و بیشتر از این مزاحم زندگی ما نشوید.

با حالتی بهت زده با فریاد درون به او گفتم؛ این حرفها چیه؟ شما که هنوز پاک نشدین بامید خدا پس از پاکشدن همگی دوباره با هم زندگی خواهید کرد. ازو خواستیم که با مادر احد صحبت کنیم. پاسخی نداد. اما مددکار اداره اجازه ورود به خانه را داشت درخواست ورود به خانه را کرد اوهم کمی از جلو در کنار رفت و درب را برای ورود بازتر کرد،

واجازه ورود به خانه را داد . از راهرو تاریک ونمور الونک دودزده که وارد حیاط بهم ریخته شدیم با کمال تعجب احدو دیدیم که در گوشه ای تکیه به گونی سیاه رغالی داده وزانوی غم به بغل گرفته،

به طرفش رفتم و گفتم احد جان اینجا چه میکنی؟ چرا خبر ندادی؟ نمیخواهی بتو وخانواده ات کمکی بشه؟ چرا؟

او با حالی پریشان و بهم ریخته بمن نگاه کرد و گفت: مادرم. مادرم نتوانست تحمل کند و مرد. حالا من با چهار فرزندش واین پدر خم شده دست تنها چکار کنم؟ شوک شدم پرسیدم چه کسی این خبر را بتو داده ؟

پدرش که هنوز در خماری بود گفت: خودم خبرش کردم. .

مددکارپرسید شما چگونه احدو پیدا کردید ؟ گفت: احد منو پیدا کرد وتلفن زد منهم خبر مرگ مادرشو دادم.

احد همچنان شیون وزاری میکرد آروم وقرار نداشت همسرم دستی روی سرش کشیدو اورا در آغوش گرفت وازو خواست کهآرامش خودشو حفظ کنه . ونگذارد که این باعث بازگشت خواهرو برادرهایش به این خانه بشودتا اینکه پاک شده بتوانند به زندگی آرام وپاک ومتعادلی برسند.

که پد راحد با حالتی طلبکارانه ادعا کرد که انها هم باید در مراسم مادرشان باشند بهمین خاطر با همکاری احد آنها را دزدیدیم و آوردیمشون اینجا. وآنها در اتاق هستند . مددکار وما خیلی ناراحت ونگران شدیم حتی مددیار گفت اگر بخواهی مزاحم بچه ها بشوی با شما قانونی بر خورد میکنیم و نمیتوانی به این راحتی با زندگی تک تک اعضای خانوادتون بازی کنید اما متاسفانه کاری که نباید میشد شده بود از درون بهم ریختم اخساس کردم پوچ شدم مات ومبهوت فقط به آنها که درکنار اناق بهم چسبیده نشسته بودندو برای مادرشون اشک میریختند. ذل زدم در یک آن خودمو گم کردم.

همه چیز بهم ریخته بودو نمیدانستم باید چکار کنم که با صدای مددکاربخودم آمدم او که از قبل هماهنگی کرده بود توسط ماموری که پس از تماس ایشان آماده بود پدر را دستگیر بچه هارا به محل بازپروری ارسال کرد و احد که در دزدیدن خواهر وبرادرهایش با پدر همکاری کرده بودبه اردوگاهی مخصوص نوجوانان فرستاده شود . با صدای بلند از احد توضیح خواستم اما او سکوت کرده بود ودرجا ایستاده بود که ناگهان با صدایی مملو از تنش ولرزه گفت : خانم معلم من نمیتوانم خانواده ام را برای راحتیه خودم ترک کنم آنهابیمارند ونیاز به پرستاری دارند،

دوری من از آنها دردشا ن را بیشتر میکند. پس دیگر نیازی به کمک شما نیست ازتون خواهش میکنم دست از سرم بردارید واز اینجا بروید.غافل از اینکه مهره اصلی احد بود که از نظر روحی وروانی بهم ریخته وباید کاملا تحت نظر قرار بگیرد که باکمک مشاوره اداره مورد رسیدگی قرار بگیرد.

خیلی تعجب کردم که این احد شش ماه پیش است!!!

پایان

ف.ن


رمانداستان کوتاهحقیقتزندگیداستان نویسی
۳
۰
fariba.nei
fariba.nei
ذهنم پراز افکار پراکنده ای شده که مرا به سالهای دور بسفر می برد وچنان سفر طولانی و پرتلاطم است که در هر مقصد روزها باید ماند وتعامل ایجاد کرد. ف.ن (instagram: fariba.nei )
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید