ویرگول
ورودثبت نام
fariba.nei
fariba.neiذهنم پراز افکار پراکنده ای شده که مرا به سالهای دور بسفر می برد وچنان سفر طولانی و پرتلاطم است که در هر مقصد روزها باید ماند وتعامل ایجاد کرد. ف.ن (instagram: fariba.nei )
fariba.nei
fariba.nei
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

شروع کار(قسمت اول)

در یک مدرسه پسرانه مشغول به کار شدم که اداره مشخص کرده بود دبیر علوم اجتماعی سوم راهنمایی بودم

کلاسهای این مدرسه ۵۰ نفری بود اونم از نوع بسیار پر هیجان وفعال یعنی انواع افکار و رفتار را در آنها می دیدی منهم که تازه کارم را شروع کرده بودم وبی تجربه و جوان،

اولین جلسه را توسط معرفی آقای مدیر شروع کردم ، نمی دانستم از کجا شروع کنم.

درست وارد کلاسی شده بودم که از مدرسه ای دیگر بعلت خرابی انتقال داده شده بودند به آنجا، و کاملا محیط به محیط شده بودند و هزار جریان خاص خودش و داشت.

در بدو ورود شروع کارم درکلاس. یکی از اون آخرکه خیلی هم درشت قامت بود با صدای بلند گفت: مگه بچه بازیه خانم شما اومدین عروسک بازی. (آخه من فقط بیست و دو سالم بود ونسبت به مابقی دبیران خیلی جوانتر بودم)

اصلا شما چیزی بلدی که بما بیاموزی؟ خودتو بیشتر معرفی کن ببینیم چند مرده هلاجی آیا قدرت داری؟ درحد ماهستی یا نه؟

بخودم آمدم وچون کلا آدم خونسردو صبوری بودم تاملی کردم و گفتم: کس دیگه ای هم از شما صحبتی داره یا نه؟

لطفا تک تکتون نظرهاتونو نسبت به من بگین خوشحال میشم که ببینم با چه افرادی طرف هستم.

خلاصه هرکسی چیزی گفت مثل اینکه بند دل همه پاره شده بود یکی از غم وغصه هاش گفت ، یکی راجع به صاحبخانشون گفت،و....

وکمتر کسی از من گفت. منکه برای شروع اولین کار درکلاسم وحشت داشتم ، حالا به جایی رسیده بودم که اونقدر حرفهای بچه ها پر شوروحال شده که حتی بی توجه به زنگ تفریح بچه ها همچنان در کلاس ماندند و دوست نداشتن بیرون بروند مثل اینکه حسین اولین دانش آموز ی که شروع به سین جین من کرده بود همان فرشته نجات من در طول مدت کاریم بود.

قدرت گرفته بودم ترس ودلهر ه ای از کلاس نداشتم.

بهر حال با اصرار معاون مدرسه که به کلاس آمد و از بچه ها خواست که بیرون بروند که دبیر و خودشون استراحتی کرده آماده کلاس بعد بشوند.

در دفتر مدرسه همه راجع به کلاسهایی که رفته بودند میگفتند:

وحتی دوتا از دبیران از رفتن به بعضی کلاسها انصراف دادن و از بی نظمی وشلوغی کلاسها بحث میکردند و دایم از حضور در کنار آنهامی نالیدند تا اینکه نوبت صحبت کردن به من رسید آقای مدیر پرسیدند که شما چه کردین کلاستون خیلی آرام بود .

گفتم: خیلی خوب بود بچه ها خوب بودند خواستم که بیشترین درس این کلاسو بمن بدهند ،

آقای مدیر گفت اما این بدترین کلاس ومشکل دارترین کلاس مدرسه ماست، و من فکر میکردم شما تو اولین دقایق کلاسو ترک کنید .

خیلی تعجب کردم که یک مدیر مدرسه...... (ادامه دارد.....

ف.ن

داستانداستان کوتاهنویسندگیداستان واقعیرمان
۴
۰
fariba.nei
fariba.nei
ذهنم پراز افکار پراکنده ای شده که مرا به سالهای دور بسفر می برد وچنان سفر طولانی و پرتلاطم است که در هر مقصد روزها باید ماند وتعامل ایجاد کرد. ف.ن (instagram: fariba.nei )
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید