
کافهای به نام چرا (مکانی برای یافتن چراهای زندگی)
نویسنده: جان پی. استرلکی
مترجم: امیرحسن مکی
۱۱۲ صفحه
انتشارات لیوسا
خودیاری، خودشناسی و انگیزشی
آیا تا به حال شده دلگیر از ملال زندگی به دنبال راهی برای بهتر زیستن باشید؟ شده احساس کنید روزها را در دور باطل تکرار و بیهدفی به شب میرسانید؟
اگر تا به حال چنین حسی را تجربه کردهاید و یا حتی اگر دلنگران از تجربه کردنش خودتان را با کارهای مختلفی مشغول میکنید، از شما میخواهم، ابتدا با پرسیدن چند سوال دیگر، امکان تازهای را پیش روی خود قرار دهید.
آیا شما گفتگو را دوست دارید؟ بودن در جمعی صمیمی که باعث شود دیدگاههای جدیدی نسبت به زندگی پیدا کنید را چطور؟
شاید اگر قرار باشد شما میزبان جمعی از دوستان صمیمیتان باشید، آنها را به خانهی خود دعوت کنید. جایی که بتوانید به آسودگی با هم وقت بگذرانید و احساس کنید اوضاع روزگار آنچنان هم بد نیست؛ اما اگر تصمیم بگیرید مهمانان خود را در محیطی متفاوتتر نسبت به دعوتهای پیشین ببینید، چه؟ اگر بخواهید بجای یک دیدار ساده، تحولی را در دیدگاه و سبک زندگی به خودتان و آنها هدیه دهید، انتخاب شما چیست؟
واقعیت این است که کافهای به نام چرا مکانی مناسب برای یک دورهمی متفاوت است؛ هم برای خودتان و هم برای دوستان صمیمی و جستوجوگرتان. جایی که هر زمان احساس گمگشتگی داشتید، هر گاه که احساس کردید در بنبست تکرار و در ناکجاآباد «چرا و چهکنم»های زندگی گیر افتادهاید، مناسبترین زمان برای سر زدن به آن است.
این کافه، از شما و دوستانتان با داشتن یک منوی متنوع فکری پذیرایی میکند. به بینشی دست مییابید تا بتوانید از میان بیشمار امکان مختلف، تجربهی منحصر فرد خودتان را که منطبق بر ذائقهی فردی شماست کشف کنید. انتخاب تجاربتان در آینده بهترین ارمغان وقت گذراندن در کافه چراست چرا که به عنوان مهمانان این کافه، شما زمان کافی خواهید داشت تا با جستوجو و تفکر، از میان انتخابهای گوناگونی که پیش روی شماست، بهترین گزینهی مخصوص به خود را انتخاب کنید. در حقیقت هنر بزرگ کافه چرا، گشودن چشم انتخابگر شما برای دیدن چگونه و چرایی انتخابهای شما در همهی زندگیست. پیشنهادهای فکر این کافه، گرسنگی روح خستهی شما را برطرف میکند و در نهایت باعث میشود، با دیدگاهی متفاوت به هر آنچه پیش از این بودهاید، کافه را ترککنید. اگر پس از ترک کافه، همچنان به تفکر و جستجو ادامه دهید، خواهید توانست به کسی بدل شوید که چیزی از ملال تکرار نمیداند. انسانی که در معنای واقع کلمه، زندگی میکند.