فرهاد مقدم سلیمی
” آقا دمت گرم با این نوشته هات … بزن بازار فارکس رو بترکون!!”
یک دوست “بورسی” پیام بالا را در حالی برایم فرستاد که در کنار آن چند تا لیچار آبدار هم بار فارکس و فارکسی ها کرد.
گمان نمی کنم دشمنی “بورسی ها” – خصوصا دست اندر کاران سازمان بورس اوراق بهادار – با بازار فارکس، به علت دلسوزی ایشان برای ضرر دیدگان این بازار باشد، که اگر اینطور بود ابتدا می بایست دلسوز ده ها و بلکه صدها سرمایه گذار خردی می بودند که به طور رایج در بازار بورس تهران به خاک سیاه نشسته و همچنان می نشینند. بنابراین علت مخالفت سازمان بورس با فارکس را باید در جاهای دیگر جستجو کرد.
یک نکته ی اساسی که در اینجا مغفول مانده و شاید اول بار توسط من در اینجا مطرح می شود، این است که اصولا ورود “سازمان بورس” به بازار فارکس و دخالت در آن (مثلا غیر قانونی اعلام کردن فارکس و تعقیب فارکس کاران به موجب بند 1 ماده ی 49 قانون اوراق بهادار)، امری غیر قانونی است.
ماده ی یازده قانون پولی و بانکی کشور مصوب 18/4/51 – آخرین اصلاحات 21/10/92 در این مورد به طور غیر قابل تفسیری تاکید دارد:
بند ج – “تنظیم مقررات مربوط به معاملات ارزی ” و تعهد یا تضمین پرداخت های ارزی با تصویب شورای پول و اعتبار و هم چنین “نظارت بر معاملات ارزی” به عهده ی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
مطابق قانون صریح فوق، معاملات ارزی و فارکس تحت نظارت و شمول قانونی بانک مرکزی است و بنابراین هر گونه ورود سازمان بورس به این بازار فاقد محمل قانونی است.
اینکه بنده نیز در سری پاورقی های “گاوهای شخم زن در فارکس” به “فارکس” تاخته ام، نه از جهت دشمنی من با این بازار، که از جهت ایجاد دید و نگرش درست نسبت به بازار در جوانان و تازه کاران بوده است.
بر خلاف تصور آن دوست بورسی، قصد من تخریب فارکس نبوده است، بلکه سعی در اصلاح نگرش و روش در یکی از بزرگترین بازارهای مالی جهان را داشته ام. طبعا هر گونه نوسازی، بدون خراب کردن برخی قسمت های ساختمان اصولا امکان پذیر نیست.
