
10 بوکسور برتر تمام دوران
مایک تایسون
از زندان تا پرده نقره ای، حرفه پربار مرد آهنی مایک تایسون بیش از هر مبارز دیگری در دوران رایج بوکس حرفه ای با جنجال احاطه شده است.
اگر مشکلات بیرون از رینگ او نبود، شاید مایک تایسون به عنوان یکی از بزرگترین مبارزان تاریخ این ورزش سقوط می کرد.
بیایید تمام موفقیت هایی که مایک در زمان حضورش در بین طناب ها داشت را فراموش نکنیم. تایسون سابقه حرفه ای 50-6-0-2 داشت و دوران حرفه ای او بیش از 20 سال از سال 1985 تا 2005 طول کشید. اگر محکومیت او در اوایل دهه 1990 نبود، دعواهای بیشتری را جمع می کرد. مایک تایسون در 44 مبارزه از 50 مبارزه خود با ناک اوت پیروز شد.
مایک تایسون در راند دوم در سال 1986 ترور بربیک را ناک اوت کرد و به جوانترین قهرمان سنگین وزن تاریخ بوکس حرفه ای تبدیل شد. مایک تایسون با قدرت مشتزنی فوقالعادهاش در ردههای سنگین وزن تسلط داشت. توانایی او در غلبه بر حریف مانند هیچ چیزی بود که تا به حال در این ورزش ندیده ایم.
مایک تایسون شکست ناپذیر بود و قبل از اینکه اولین مبارزه خود و عنوان خود را به باستر داگلاس در مبارزه سال 1990 در ژاپن از دست داد، رکورد 37-0 را ثبت کرد.
متأسفانه اقدامات او در خارج از رینگ همیشه عظمت او را در رینگ تحت الشعاع قرار می دهد. او همچنین به خاطر حمله بدخواهانه به گوش ایواندر هالیفیلد به یاد خواهد ماند.
ایواندر هالیفیلد
ایواندر هالیفیلد جاودانه یکی از بزرگترین قهرمانان و در کل مردان بزرگی است که ورزش بوکس تا به حال به خود دیده است.
هالیفیلد یکی از مصمم ترین مبارزان تمام دوران است. نگرش "هرگز نگو بمیر" او را به یک مبارز بزرگ و حتی قهرمان بزرگتر تبدیل کرد.
ایواندر اولین عنوان سنگین وزن را با شکست باستر داگلاس در راند سوم در سال 1990 به دست آورد.
او همیشه به خاطر نبردهایش با همکار سنگین وزن خود یعنی Riddick Bowe که در سال 1992 او را شکست داد، به یاد خواهد ماند، اما ایواندر توانست با شکست دادن او در سال 1993 عنوان خود را دوباره به دست آورد.
در سال 1996، ایواندر توانست پس از ناک اوت کردن مایک تایسون در راند یازدهم در سال 1996، عنوان سنگین وزن WBA را به دست آورد.
یک سری دعوا با تایسون منجر به گاز گرفتن بدنام شد که جهان بوکس را شوکه کرد.
لری هلمز
لری هلمز یکی از طولانیترین مبارزان تاریخ بوکس بود که تقریباً 30 سال از سال 1973 تا 2002 فعالیت داشت. به سادگی باور نکردنی هولمز رکورد 69-6 را با 44 برد از طریق ناک اوت ثبت کرد.
اولین عنوان هولمز در سنگین وزن پس از یک جنگ 15 راندی با تصمیم دوگانه بر کن نورتون در سال 1978 به دست آمد.
در سال 1980، محمد علی از بازنشستگی خارج شد تا او را به چالش بکشد، و هولمز با ضربه زدن به علی پاسخ داد که به گوشه او منجر شد و اندکی پس از پایان راند دهم، مبارزه را متوقف کرد.
چیزی که لری هلمز را به یکی از بهترین مبارزان تاریخ تبدیل می کند این است که او 20 بار از عنوان خود دفاع کرد. رکورد او قبل از از دست دادن یک امتیاز به مایکل اسپینکس به 48-0 انباشته شد.
هولمز در دوران بازنشستگی وارد و خارج شد و کم کم به مبارزه ادامه داد، اما در دوران قهرمانی خود، یکی از بزرگترین ورزش هایی بود که تا به حال دیده بود.
جو فریزر
مردی سخت گیر و سرسخت برای شهر عشق برادرانه یکی از پربارترین حرفه ها را در تاریخ بوکس حرفه ای تحمل کرد. دوران حرفه ای او از سال 1965-1981 به طول انجامید و رکورد 32-4-1 را داشت که 27 مبارزه او با ناک اوت به پایان رسید.
جو با بزرگترین نسل بوکس سنگین وزن تمام دوران مبارزه کرد. از مبارزان و شخصیت هایی که در آن زمان جنگیدند به عنوان سال های طلایی این ورزش یاد خواهند شد.
چهار باخت او فقط به دو حریف رسید و یکی از آنها بزرگترین مبارز تمام دوران در محمد علی بود و دیگری جورج فورمن بود.
جو فریزر این عنوان را به دلیل محرومیت محمدعلی به دلیل امتناع از درفت به دست آورد. فریزر و علی در 8 مارس 1971 در "مبارزه قرن" با هم جنگیدند. در این نبرد، جو فریزیر به اتفاق آرا امتیازات را به دست آورد.
در سال 1973، او این عنوان را به جورج فورمن از دست داد و بعداً دوباره به او باخت که باعث شد برای اولین بار در سال 1976 بازنشسته شود.
جو دوباره در سال 1975 در مبارزه ای به نام "هیجان در مانیل" با علی مبارزه کرد، که توسط اکثر ستون نویسان و منتقدان بوکس به عنوان بزرگترین مبارزه سنگین وزن تمام دوران در نظر گرفته می شود. جو پس از پرتاب کرنر او در اواخر مسابقه شکست خورد.
جو به عنوان یکی از بزرگترین ورزشکاران در یکی از بزرگترین شهرهای ورزشی ایالات متحده، فیلادلفیا، پنسیلوانیا خواهد رفت.
جورج فورمن
قبل از اینکه جورج فورمن گریل وجود داشته باشد، جورج فورمن جنگنده وجود داشت. یکی از بزرگترین قهرمانان سنگین وزن در تمام دوران.
دوران رزمی او از 1969-1997، 28 سال باورنکردنی به طول انجامید. برجسته ترین گروه های او در 5 نوامبر 1994 به وجود آمد، زمانی که او مایکل مورر را ناک اوت کرد و با 45 سالگی به پیرترین قهرمان سنگین وزن تاریخ بوکس تبدیل شد.
جورج قدرت، اندازه و چابکی را با هم ترکیب کرد تا به یکی از مسلط ترین مبارزان تمام دوران تبدیل شود. او اولین عنوان خود را پس از شکست دادن جو فریزر در دو راند در ژانویه 1973 با 6 بار ضربه زدن به اسطوره به دست آورد.
یکی از برجسته ترین مبارزات جورج علیه محمد علی در "Rumble in the Jungle" در زئیر در سال 1974 بود.
در طول دوران حرفه ای خود، او 76-5 با 68 ناک اوت بود.
P.S. من عاشق گریل های شما هستم.
جک دمپسی
از سال 1914 تا 1927، ویلیام هریسون دمپسی پادشاه حلقه سنگین وزن بود. او در طول دوران حرفه ای خود 61-6-8 (50 KO) و شش بدون تصمیم بود. او از سال 1919 تا 1926 عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان را در اختیار داشت.
جک "ماناسا ماولر" در دورانی جنگید که یانکی ها پادشاه بودند و بیسبال بر دنیای ورزش حکومت می کرد. جک توانست بخشی از این محبوبیت را به دنیای بوکس تبدیل کند و به یکی از اولین سوپراستارهای بوکس تبدیل شود.
جک به همان اندازه که آنها می آیند سخت بود و هر مبارزه را به یک نبرد حماسی تبدیل می کرد. او اولین عنوان سنگین وزن خود را با شکستن استخوان فک جس ویلارد به دست آورد.
جک یکی از اولین مبارزانی بود که جمعیت زیادی را جذب کرد. او مردی است که بوکس را در دهه 20 خروشان روی نقشه قرار داد و کمک کرد تا این ورزش برای دهههای آینده پیش برود.
راکی مارسیانو
راکی که در 1 سپتامبر 1923 متولد شد، حرفه ای از همه جنبه های کلمه عالی بود. او با نتیجه 49-0 با 43 پیروزی به پایان رسید. مردم راکی را بیشتر از هر مبارز دیگری دوست داشتند. بهترین بخش این است که او فقط 5 دقیقه 10 اینچی داشت.
زندگی حرفه ای او در مقایسه با اکثر جنگجویان آینده کوتاه بود و فقط از 1947-1956 به طول انجامید. او در دنیای پس از جنگ جهانی دوم جنگید، جایی که آمریکاییها هنوز در حال ریشهکردن و جستجوی ثبات بودند.
اوج دوران حرفه ای او زمانی بود که او در سال 1952 با ناک اوت جو والکات در فیلادلفیا عنوان سنگین وزن را به دست آورد. راکی قبل از اعلام بازنشستگی خود در 27 آوریل 1956 شش بار از عنوان خود دفاع کرد.
راکی رکورد طولانیترین شکستناپذیر توسط یک وزنه سنگین را دارد.
جک جانسون
جک "گالوستون غول" جانسون در 31 مارس 1878 به دنیا آمد. او از 1897-1928 به صورت حرفه ای با رکورد 77-13-13 با 19 بدون تصمیم مبارزه کرد. جانسون در 48 مبارزه با ناک اوت پیروز شد.
جک جانسون تامی برنز را شکست داد و اولین قهرمان سنگین وزن آفریقایی آمریکایی در سال 1908 شد و این عنوان را حفظ کرد تا اینکه در سال 1915 توسط جس ویلارد شکست خورد. به مدت هفت سال او پادشاه رینگ بود.
در 4 ژوئیه 1910، جک جانسون در مقابل 20000 نفر با جیمز جفریز، قهرمان سابق سنگین وزن، که از دوران بازنشستگی خارج شد تا در این مبارزه شرکت کند، مبارزه کرد. این مبارزه با برچسب "مبارزه قرن" بود.
جک راه را برای آمدن همه مبارزان بزرگ آفریقایی-آمریکایی هموار کرد، در تمام دوران حرفه ای خود مجبور بود با تبعیض نژادی مبارزه کند. او استقامت کرد و به یکی از بزرگترین مبارزان تاریخ ورزش تبدیل شد.
جو لوئیس
آقای جو لوئیس بارو یکی از دردسرسازترین دوران در تاریخ کشور ما را پشت سر گذاشت. جنگ جهانی دوم در اروپا و در راه رسیدن به ایالت ها در جریان بود. دوران حرفه ای جو از سال 1934 تا 1951 به طول انجامید، و در طول آن زمان او رکورد 68-3 را داشت که 54 مورد از آن مبارزات به صورت ناک اوت انجام شد.
او با نام مستعار بمب افکن قهوه ای، به بازگرداندن بوکس به جریان اصلی پس از پایان دوره جک دمپسی کمک کرد.
لوئیس قبل از یکی از بزرگترین مبارزاتش علیه ماکس اشملینگ به کاخ سفید رفت و در آنجا به نقل از رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت گفت: "جو، ما برای شکست دادن آلمان به عضله ای مانند تو نیاز داریم." جو لوئیس همچنین در پوسترهای استخدام در سراسر کشور برای کمک به ایجاد نیروهای آمریکایی برای دفاع از دموکراسی در برابر آدولف هیتلر و نازی ها نمایش داده شد.
در سال 2005، جو لوئیس از سوی سازمان بین المللی تحقیقات بوکس به عنوان بزرگترین وزنه بردار تمام دوران انتخاب شد.
جو لوئیس اولین عنوان سنگین وزن جهان را در سال 1937 به دست آورد و این عنوان را به مدت یازده سال و هشت ماه و هفت روز حفظ کرد. او که با موفقیت از عنوان قهرمانی 25 بار دفاع کرد، در اواخر سال 1949 به عنوان قهرمان بازنشسته شد.
جو لوئیس یک اسطوره و یکی از بزرگترین ورزشکاران آمریکایی تمام دوران بود.
محمد علی
او که کاسیوس مارسلوس کلی، جونیور متولد شد، سرانجام نامی را که اکثریت جهان او را با آن می شناسند، محمد علی، در سال 1964 برگزید. نام مستعار "بزرگترین" و "قهرمان"، بدون شک محمد علی شناخته شده ترین نام در جهان است. تاریخ بوکس و شاید در تمام دنیای ورزش.
علی سه بار قهرمان سنگین وزن جهان شد. او همچنین در بازی های المپیک تابستانی 1960 در بخش سبک وزن مدال طلا کسب کرد.
محمد علی رکورد حرفه ای حرفه ای 56-5 را با 37 مبارزه از طریق ناک اوت پشت سر گذاشت. فعالیت او از سال 1960 تا 1981 ادامه یافت.
یکی از بزرگترین جنجال های حرفه ای او زمانی بود که از جنگیدن در جنگ ویتنام امتناع کرد و دستگیر شد و به جرم فرار از سربازی مجرم شناخته شد. او در نهایت به دلیل این اتهامات از عنوان سنگین وزن خود محروم شد. او همچنین به مدت چهار سال از بوکس محروم شد.
در سال 1971، این ممنوعیت برداشته شد. او سپس در آنچه که "مبارزه قرن" نامیده می شد، جنگید و به جو فریزر باخت.
در سال 1974، علی با شکست دادن جورج فورمن، ستاره نوظهور جهان را مبهوت کرد و عنوان سنگین وزن جهان را دوباره به دست آورد.
تمجیدهای علی تقریباً بی پایان است. او اولین سنگین وزنی بود که در سه نوبت مختلف عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد و در رقابتی ترین دوران تاریخ این ورزش مبارزه کرد.
قهرمان، شرور، صریح و مصمم به عظمت، علی به معنای قهرمان سنگین وزن جهان بود.
"شناور مانند یک پروانه نیش مثل یک زنبور."