
ژرژ سنت پیر (با نام مستعار GSP)، رزمی کار ترکیبی (متولد 19 مه 1981 در سنت ایزیدور، QC). ژرژ سنت پیر یکی از بهترین مبارزان هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) در تمام دوران به حساب می آید. او با رکورد 26–2 از مسابقات قهرمانی نهایی مبارزه (UFC) بازنشسته شد. قهرمان سبک وزن UFC از 2006 تا 2007 و 2008 تا 2013، سنت پیر با 9 عنوان، رکورد بیشترین دفاع از عنوان را در دسته سبک وزن UFC دارد. در سال 2017، او مایکل بیسپینگ را شکست داد و عنوان قهرمانی میان وزن را به دست آورد و به چهارمین مبارز تاریخ UFC تبدیل شد که موفق به کسب عنوان قهرمانی در بخش های مختلف شده است. St-Pierre در سال های 2008، 2009 و 2010 به عنوان ورزشکار سال راجرز اسپورتس نت کانادا، بهترین مبارز سال مجله کمربند سیاه MMA در سال 2008، بهترین مبارز سال 2009 Sports Illustrated و جنگنده جوایز جهانی MMA در سال 2009 انتخاب شد.
دوران کودکی
ژرژ سنت پیر در جامعه کشاورزی سنت ایزیدور، کبک به دنیا آمد و بزرگ شد. او فرزند بزرگ رولان و پائولین سنت پیر است و دو خواهر کوچکتر از خود دارد. مادرش در خانه سالمندان کار می کرد در حالی که پدرش نصاب کفپوش و فرش بود.
در دوران کودکی، ژرژ سنت پیر مرتباً توسط همکلاسیهای بزرگتر مورد آزار و اذیت قرار میگرفت، از مسخره کردن و تهدید گرفته تا آزار فیزیکی و دزدی. به عنوان مثال، زمانی که او در کلاس سه بود، یک قلدر سرش را به میز کوبید زیرا او پنج دلار خود را رها نمی کرد.
سنت پیر در سن هفت سالگی توسط پدرش با کاراته آشنا شد. اگرچه او در نهایت در این ورزش عالی بود، اما مهارت های کاراته او در حیاط مدرسه به او کمک نکرد. سنت پیر در وب سایت خود نوشت: "شما می توانید هر کاراته ای را که می خواهید انجام دهید، اما وقتی هشت یا نه ساله هستید و آنها 12 ساله هستند، وقتی تنها هستید و سه نفر از آنها هستند، می توانید." هیچ کاری نکن این واقعیت است.»
در سن 12 سالگی، سنت پیر کمربند سیاه کیوکوشین کاراته دان (درجه) خود را دریافت کرد. او به تمرینات کاراته ادامه داد تا اینکه معلمش ژان کوتور در سن 16 سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت. در همان زمان، سنت پیر ویدیویی از مبارزه رویس گریسی برزیلی در UFC 1 در سال 1993 دید و به این ورزش علاقه مند شد. پس از آن، علاوه بر کاراته، در رشته های کشتی، جیو جیتسو برزیلی، بوکس و موی تای تمرین کرد.
سال های اولیه در MMA
سنت پیر در École Pierre-Bédard در سن رمی، کبک شرکت کرد. در دوران دبیرستان، او زمان زیادی را در اتاق وزنه (که اکنون به نام او نامگذاری شده است) گذراند و رکورد چانه زنی مدرسه را شکست.
پس از مرگ مربی کاراته خود، ژان کوتور، سنت پیر از نزدیک با هنرمند رزمی کریستوف میدوکس (معروف به "طوفان فرانسوی")، یک مبارز سنگین وزن در UFC همکاری کرد. سنت پیر به میدوکس نزدیک شد و مبارز MMA را متقاعد کرد که به او اجازه دهد در باشگاه خود تمرین کند. او در اولین مبارزه آماتوری خود در هنرهای رزمی ترکیبی در سال 1997 شرکت کرد و بوکسوری را با ضربه ای به سرش ناک اوت کرد.
پس از دبیرستان، سنت پیر در CEGEP Édouard-Montpetit در Longueuil، کبک شرکت کرد. زمانی که او درس نمیخواند یا آموزش نمیدید، در شغلهای متعددی کار میکرد، از جمله جمعآوری زباله، بازسازی کفپوشها و جسارتبازی در یک کلوپ شبانه در مونترال.
در سن 20 سالگی، سنت پیر کاملاً روی تبدیل شدن به یک مبارز حرفه ای متمرکز شد. او بعداً گفت: «وقتی جوان بودم، تقریباً 20 ساله بودم، به هیچ چیز دست نمیدادم. «تنها چیزی که در ذهن من بود، دعوا بود. من به هیچ چیز دیگری اهمیت نمی دادم.»
چالش مبارزه جهانی
سنت پیر اولین بازی حرفه ای خود را در UCC 7 در 25 ژانویه 2002 انجام داد و با ایوان منجیوار از الساوادور در سالن وردون در مونترال، کبک مبارزه کرد. او در اواخر دور اول با ناک اوت پیروز شد. سنت پیر در 29 نوامبر 2003 در ویکتوریا ویل، کبک، در سه مبارزه دیگر خود در مسابقات جهانی مبارزه (UCC) پیش از شکست پیت اسپرت از ایالات متحده در TKO 14: Road Warriors برنده شد.
حرفه UFC
موفقیت St-Pierre UCC به او کمک کرد تا در 31 ژانویه 2004 در UFC 46 در لاس وگاس، نوادا، جایگاهی کسب کند. اگرچه حریف او، Karo Parisyan از ارمنستان، برای برنده شدن در مسابقه مورد علاقه بود، سنت پیر با تصمیم متفق القول در سه راند پیروز شد. . پیروزی بر آمریکایی جی هیرون در 19 ژوئن 2004 به سنت پیر فرصتی داد تا با مت هیوز آمریکایی برای قهرمانی وزن سبک UFC در آتلانتیک سیتی، نیوجرسی مبارزه کند.
سنت پیر در 22 اکتبر 2004 مسابقه قهرمانی را به هیوز باخت که اولین باخت حرفه ای او بود. با این حال، او در چهار مسابقه بعدی خود که منجر به مبارزه ای بسیار مورد انتظار با BJ Penn آمریکایی در UFC 58 شد، پیروز شد. UFC 58 (لاس وگاس، 4 مارس 2006) هشت مبارز کانادایی را در مقابل هشت مبارز آمریکایی قرار داد. سنت پیر پن را شکست داد و به یکی از دو کانادایی تبدیل شد که در مبارزه او پیروز شد (دیگری سام استوت از لندن، انتاریو).
پیروزی سنت پیر بر پن باعث ایجاد یک مسابقه مجدد مقابل هیوز شد. در 18 نوامبر 2006، سنت پیر هیوز را در دور دوم UFC 65 ناک اوت کرد و قهرمانی UFC Welterweight را به دست آورد. در اولین دفاع از عنوان خود، سنت پیر در 7 آوریل 2007 به مت سرا آمریکایی شکست خورد که یکی از بزرگترین شکست ها در تاریخ UFC محسوب می شود. با این حال، به دلیل آسیب دیدگی کمر، سرا مجبور شد از مسابقات UFC 79 کنار بکشد، و به سنت پیر اجازه داد تا در 29 دسامبر 2007 برای قهرمانی موقت UFC UFC با هیوز مبارزه کند. سنت پیر هیوز را شکست داد و در 19 آوریل 2008 از سرا انتقام گرفت. یک ناک اوت در UFC 83 در مونترال.
در سال 2011، St-Pierre تیتر UFC 129 در مرکز راجرز در تورنتو شد. این رویداد 55724 تماشاگر را به خود اختصاص داد که دومین حضور بزرگ در تاریخ UFC است و رکورد بزرگترین دروازه UFC خارج از ایالات متحده را با 12.075 میلیون دلار به ثبت رساند.
وقفه
پس از پیروزی بر جانی هندریکس آمریکایی در 16 نوامبر 2013، سنت پیر اعلام کرد که به دلیل مسائل شخصی نیاز به استراحت از مبارزه نهایی دارد. در این روند، او عنوان خود در وزن متوسط را رها کرد. در 12 سپتامبر 2017، سنت پیر در مصاحبه ای با Newsday در مورد دلایل غیبت خود از رینگ صحبت کرد. زمانی که من رفتم، به خاطر آسیب [آسیب بدنی] نبود. بیشتر ذهنی بود. اضطراب بیشتر، عصبی بودن. نتونستم خوب بخوابم احساس می کردم کلاستروفوبیک هستم. فشار خیلی زیاد."
به حلقه برگرد
در 4 نوامبر 2017، سنت پیر به رینگ بازگشت و مایکل "کونت" بیسپینگ از انگلیس را در مبارزه قهرمانی UFC میان وزن شکست داد. با این حال، او یک ماه بعد این عنوان را به دلیل مشکلات سلامتی مربوط به زخم در دستگاه گوارشش خالی کرد.
بازنشستگی
ژرژ سنت پیر در 22 فوریه 2019 از هنرهای رزمی مختلط در مرکز بل در مونترال بازنشستگی خود را اعلام کرد. او گفت: "برای قهرمان شدن و ماندن به نظم زیادی نیاز است." همچنین باید نظم و انضباط زیادی لازم باشد تا متوقف شود در حالی که هنوز احساس می کنم که در بهترین وضعیت جسمی و روحی زندگی خود قرار دارید، اما من همیشه برنامه ریزی کرده ام که وقتی در اوج هستم و در سلامتی خوب هستم ورزش را ترک کنم… من قصد دارم تا زمانی که زنده هستم به تمرین و تمرین هنرهای رزمی ادامه دهم و مشتاقانه منتظر تماشای نسل جدید قهرمانان ورزش ما در آینده هستم."
کار خیریه
St-Pierre بنیاد ژرژ سنت پیر را برای "کمک به جوانان، توقف قلدری و ترویج فعالیت بدنی در مدارس" ایجاد کرد. این بنیاد از تلفن کمک کودکان، PREVNet (ترویج روابط و حذف خشونت) و Bullying.org پشتیبانی می کند.
در فرهنگ پاپ
سنت پیر به عنوان بازیگر در تعدادی فیلم اکشن ظاهر شده است، از جمله جنگجوی مرگ (2009)، کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان (2014)، کیک بوکسر: انتقام (2016) و کارتل ها (2017). او سوژه مستندهایی مانند The Striking Truth 3D (2010)، The Proving Grounds (2013)، Takedown: The DNA of GSP (2014)، The Boneyard with Georges St-Pierre (2016) بوده است. و کسب و کار آسیب دیده (2016). او همچنین به عنوان خودش و به عنوان مربی در سریال مسابقه تلویزیونی واقعی The Ultimate Fighter (10-2006) ظاهر شد.
میراث
ژرژ سنت پیر یکی از بهترین مبارزان هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) در تمام دوران به حساب می آید. زمانی که در سال 2019 از UFC بازنشسته شد، 13 پیکار برد و رکورد 26–2 در حرفه خود داشت. او رکوردهای UFC را برای بیشترین برد در مبارزات عنوانی (13)، بیشترین برد با تصمیم (12)، بیشترین حذف (90) و موفقترین دفاع از عنوان قهرمانی در دسته متوسط وزن UFC (9) به ثبت رساند. پیروزی او بر مایکل "The Count" Bisping در مبارزه عنوان قهرمانی UFC در 4 نوامبر 2017، او را به چهارمین مبارز در تاریخ UFC تبدیل کرد که در چندین بخش موفق به کسب عناوین شده است. مدت کوتاهی قبل از بازنشستگی در سن 37 سالگی، او در رده بندی رسمی UFC در رده بندی پوند به پوند مبارزان فعلی رتبه 8 را کسب کرد.
جوایز
ورزشکار سال کانادا، Rogers Sportsnet (2008، 2009، 2010)
بهترین مبارز سال MMA، مجله کمربند سیاه (2008)
مبارز سال، Sports Illustrated (2009)
مبارز سال، جوایز هنرهای رزمی ترکیبی جهانی (2009)
کامبک مبارز سال، شردوگ (2017)
مبارز سال کامبک، MMAjunkie.com (2017)