
اگر فکر می کنید درک ردموند الهام بخش بود، صبر کنید تا ویلما رودولف را ببینید. او گواه مطلق این است که هیچ چیز غیرممکن نیست.
ویلما که در خانوادهای 21 فرزندی نابههنگام به دنیا آمد، بدون هیچ منبعی برای حفظ یک حرفه ورزشی حرفهای، مجبور شد با چالشهای بزرگتری روبرو شود که به فلج اطفال مبتلا شد. ناگفته نماند که این دهه 1950 بود که همه چیز را پیچیده تر کرد.
اما آتشی در درونش شعله ور بود، قدرتی غیرقابل توقف که هیچ چیز، حتی فلج اطفال یا موانع اجتماعی، هرگز نمی توانست مانع او شود.
"پیروزی بدون مبارزه حاصل نمی شود - ویلما رودولف
در سن 12 سالگی، او بر فلج اطفال غلبه کرده بود، در کمال تعجب پزشکش دوباره شروع به راه رفتن کرد و به ورزش دو و میدانی پرداخت. هشت سال بعد او قبلاً قهرمان المپیک بود.
ویلما در بازیهای المپیک تابستانی رم در سال 1960 سه مدال طلا را به دست آورد.
او مدت کوتاهی پس از آن، در سال 1962 بازنشسته شد و سپس بقیه عمر خود را وقف مربیگری کودکان محروم کرد.