ویرگول
ورودثبت نام
فرهاد امین لو
فرهاد امین لو“ورزش: اوج شکوه جسم، در خدمت روح.”
فرهاد امین لو
فرهاد امین لو
خواندن ۵ دقیقه·۳ سال پیش

تاریخچه مختصر سامورایی ها

تاریخچه مختصر سامورایی ها

ژاپن تاریخچه ای دارد که به هزاران سال پیش برمی گردد. دانشمندان بر این باورند که مردم ژاپن از نسل بسیاری از گروه‌هایی هستند که از سایر بخش‌های آسیا از جمله چین و کره به این جزایر مهاجرت کرده‌اند. در اوایل سال 4500 قبل از میلاد، جزایر ژاپن توسط ماهیگیران، شکارچیان و کشاورزان سکونت داشتند. فرهنگ اولیه به نام "جومون" شناخته می شد که به معنای "الگوی بند ناف" بود. به این دلیل که مردم سفال هایی با طرح های طناب مانند می ساختند. دانشمندان معتقدند نژاد قفقازی به نام "آینو" اولین ساکنان ژاپن امروزی بودند. آینو هنوز هم امروزه وجود دارد، بیشتر در شمالی ترین جزایر ژاپن به نام "هوکایدو". تغییر عمده فرهنگی بعدی ژاپن در حدود 200 سال قبل از میلاد اتفاق افتاد. مردم به "یایوی" معروف بودند. یایویی ها بیشتر کشاورز بودند. دانشمندان بر این باورند که ژاپنی های امروزی از نظر ظاهر و زبان شباهت زیادی به یایویی ها دارند.

جنگ نقش مهمی در تاریخ ژاپن داشت. قبایل متخاصم بیشتر کشور را تحت کنترل داشتند. یک رئیس هر قبیله را رهبری می کرد. متشکل از خانواده های مرتبط سران اجداد خانواده امپراتوری ژاپن بودند. جنگ ها معمولاً در مورد "سرزمین" بود. تنها 20 درصد زمین برای کشاورزی مناسب بود. مبارزه برای کنترل آن سرزمین سرانجام سامورایی ها را به وجود آورد.

یکی از تاریخ های مهم در تاریخ طبقه جنگجوی ژاپن سال 660 قبل از میلاد است. این زمانی بود که طبق افسانه، جیمو تنو رئیس کنفدراسیونی از قبیله های جنگجو شد. تنو به عنوان "جنگجوی الهی" شناخته می شد. او مردم خود را از کیوشو به منطقه کینکی هدایت کرد و مردم آنجا را تسخیر کرد. تنو در منطقه یاماتو مستقر شد. این امر در نهایت باعث پیدایش سلسله و ایالت یاماتو شد. رهبران یاماتو معتقد بودند که منشأ الهی دارند.

افسانه می گوید که امپراتور کیکو اولین کسی بود که لقب "شوگان" را داشت. این کلمه به معنای "ژنرال وحشی" بود. افسانه ادامه می دهد که کیکو پسری به نام "پرنس یاماتو" داشت. او حیله گر، نترس، قوی و رزمی کار بزرگی بود. بسیاری بر این باورند که یاماتو الگویی برای سامورایی های آینده بود.

جنگجویان یایویی باستان سلاح، زره و رمزی را در طول قرون بعدی توسعه دادند که به مرکز سامورایی ژاپن تبدیل شد. سلاح های اولیه شامل کمان، تیر و شمشیر بود. زره شامل یک کلاه ایمنی که از سر و گردن محافظت می کرد، یک بالش که از قفسه سینه محافظت می کرد، محافظ بازو و شانه و یک پوشش شکم بود. زره های بعدی شامل محافظت از پاها و ران ها بود. زره با تغییر نوع نبردها تغییر کرد. زمانی که اسب ها به ژاپن معرفی شدند، تغییر بزرگی در قرن پنجم رخ داد. تغییر دیگری در قرن پانزدهم به دلیل تداوم جنگ و ورود اسلحه به نبرد رخ داد. این رمز از مفهوم چینی فضایل جنگجویان در حال نبرد تا رمز جوانمردی سامورایی معروف به کیوبا نو میچی ("راه اسب و کمان") تا رمز بوشیدو ("راه جنگجو") توسعه یافت.

"بوشیدو" به معنای "راه جنگجو" است. در قلب اعتقادات و رفتار سامورایی ها قرار داشت. فلسفه بوشیدو «رهایی از ترس» است. این بدان معنا بود که سامورایی از ترس خود از مرگ فراتر رفت. این به او آرامش و قدرت داد تا صادقانه و وفادارانه به ارباب خود خدمت کند و در صورت لزوم به خوبی بمیرد. "وظیفه" فلسفه اولیه سامورایی هاست.

سامورایی‌ها از نبردهای مداوم برای زمین در میان سه قبیله اصلی بیرون آمدند: میناموتو، فوجی‌وارا و تایرا. سامورایی‌ها سرانجام بین قرن‌های 9 و 12 پس از میلاد به طبقه‌ای برای خود تبدیل شدند و آنها را به دو نام می‌خواندند: سامورایی (شوالیه‌ها) و بوشی (جنگجو). برخی از آنها مربوط به طبقه حاکم بودند. بقیه افراد اجیر شده بودند. آنها به دایمیو (زمینداران فئودال) خود وفاداری کامل دادند و در ازای آن زمین و موقعیت دریافت کردند. هر دایمیو از سامورایی خود برای محافظت از سرزمین خود و گسترش قدرت و حقوق خود به سرزمین های بیشتری استفاده می کرد.

سامورایی ها در نبرد از روی اسب و روی زمین متخصص شدند. آنها رزم مسلحانه و غیر مسلحانه را تمرین می کردند. سامورایی های اولیه بر مبارزه با تیر و کمان تاکید داشتند. آنها از شمشیر برای درگیری نزدیک و سر بریدن دشمنان خود استفاده می کردند. نبرد با مغول ها در اواخر قرن سیزدهم منجر به تغییر سبک جنگ سامورایی ها شد. آنها بیشتر از شمشیر خود استفاده کردند و همچنین از نیزه و ناگیناتا استفاده بیشتری کردند. سامورایی ها کم کم از نبرد سواره به نبرد پیاده تغییر کردند.

سامورایی ها دو شمشیر (دایشو) می پوشیدند. یکی طولانی بود. دیگری کوتاه شمشیر بلند (دایتو - کاتانا) بیش از 24 اینچ بود. شمشیر کوتاه (شوتو - واکیزاشی) بین 12 تا 24 اینچ بود. سامورایی‌ها اغلب به شمشیرهای خود نام می‌دادند و معتقد بودند که این شمشیر «روح» جنگجوی آنهاست. قدیمی ترین شمشیرها مستقیم بودند و طراحی اولیه خود را در کره و چین داشتند. میل سامورایی ها به شمشیرهای سخت تر و تیزتر برای نبرد، تیغه خمیده ای را که امروز هم داریم، به وجود آورد. آغاز شمشیر با آهن ترکیب شده با کربن بود. این شمشیرساز از آتش، آب، سندان و چکش برای شکل دادن به بهترین شمشیرهای جهان استفاده کرد. پس از جعل تیغه، صیقل دهنده شمشیر کار خود را انجام داد تا تیغه را برای "مبلمان" که اطراف آن را احاطه کرده بود آماده کند. سپس، آزمایشگر شمشیر تیغه جدید را گرفت و بدن اجساد یا جنایتکاران را محکوم کرد. آنها با بریدن استخوان های کوچک بدن شروع کردند و به سمت استخوان های بزرگ حرکت کردند. نتایج آزمایش اغلب بر روی ناکاگو (قطعه فلزی که تیغه شمشیر را به دسته متصل می کند) ثبت می شد.

ساموراییژاپنکاراتهکیوکوشینعلم
۱
۰
فرهاد امین لو
فرهاد امین لو
“ورزش: اوج شکوه جسم، در خدمت روح.”
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید