در المپیک 1964 توکیو، هیچ کس نمی دانست بیلی میلز کیست. نام او در بین دوندگان مسابقه 10000 متر به چشم می خورد، اما او نه "مورد علاقه" و نه "ستاره در حال ظهور" بود. او حتی موفقیت بالایی نداشت، استعدادی که اخیراً کسی آن را کشف کرده است.
در واقع، خود بیلی میلز نمی دانست که تنها چند ساعت بعد او تبدیل به بیلی میلز خواهد شد.
میلز که نیمه بومی آمریکایی و نیمه سفید بود، در یک منطقه رزرو شده در داکوتای جنوبی بزرگ شد. در سن 12 سالگی او قبلاً یتیم بود و برای بقا تلاش می کرد. زمینه اجتماعی که او در آن بزرگ شد نیز کمک چندانی نکرد. بومیان آمریکا در آن زمان هنوز در روزهای سختی زندگی می کردند. این قبایل مجبور به اقامت در یک منطقه حفاظت شده، بر خلاف شیوه اجدادی و عشایری خود، فقیر، بیکار و خشمگین بودند. بیلی میلز جوان یک امید داشت که دویدن او را آزاد کند.
بعد از خواندن اولین کتاب المپیکم بود. دوست داشتم که می‌گفت المپیکی‌ها توسط خدایان انتخاب شده‌اند! فکر کردم آها اگر اول شوم می توانم به بهشت بروم و مادر عزیزم را ببینم! -
میلز در ادامه مهارت های دویدن خود را بهبود بخشید و حتی یک بورسیه ورزشی در دانشگاه کانزاس گرفت. او زمانی که در دانشگاه بود در کراس کانتری عالی بود، اما در زمان بازی های المپیک، کانزاس را ترک کرده بود تا به تفنگداران دریایی ایالات متحده بپیوندد. در زمان خدمت در نیروهای مسلح بود که به بازی ها راه یافت.
در بازی های المپیک، میلز سرانجام در اوج خود بود: او یک مربی بزرگ در تفنگداران دریایی ایالات متحده پیدا کرد، همسرش از رویاهای او حمایت می کرد و او بیش از همیشه احساس اعتماد به نفس می کرد. اما هیچ کس تا آخرین دقایق مسابقه نمی دانست او کیست.
معروف است، پس از پایان مسابقه، یک خبرنگار ژاپنی به سادگی پرسید: "تو کی هستی؟". بیلی میلز پس از یک دستاورد شگفت‌انگیز و زندگی وقف کمک به دیگران، نامی است که بسیاری به یاد دارند.
بیلی میلز تنها آمریکایی است که در دوی 10000 متر المپیک طلا کسب کرده است
در سال 2012، باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، مدال شهروندان ریاست جمهوری را به خاطر کارش با کودکان بومی آمریکا دریافت کرد. مدال شهروندان ریاست جمهوری دومین جایزه عالی غیرنظامی در ایالات متحده است و افرادی را که "کارها یا خدمات مثال زدنی برای کشور یا همشهریان خود انجام داده اند" قدردانی می کند.
