امروز بلاخره تردید رو گذاشتم کنار و راهی که دوست دارم و مدتهاست بهش فکر میکنم و براش برنامه ریختم رو شروع کردم. دیگه نمیخوام فرصت رو از دست بدم. من به خودم قول دادم هرکاری که از ته قلبم دوست داشتم رو انجام بدم و هر زمان که فکر کردم راهی که توشم اشتباهه از مسیر برگردم. چشم رو هم گذاشتم شدم 28 ساله! کی گذشت اصلا اینهمه سال؟ من دیگه نمیخوام بترسم. از هیچ چیز. خوشحالم یهجوری احساس میکنم یه فشار خیلی سنگین از روم برداشته شده. خدایا شکرت.