ویرگول
ورودثبت نام
فرامرز انتظاری
فرامرز انتظاریدبیر ریاضی هستم. سالها با افتخار در روستا خدمت کرده ام. خاطرات خود را می نویسم.
فرامرز انتظاری
فرامرز انتظاری
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

سفرنامه، بخش دوم، ایزدخواست

شوقی وافر ما را در ورود به دروازه تمدن پارس در بر گرفت. هنوز به آباده نرسیده بودیم که ایزد خواست تا به دیدن دیار «ایزدخواست» بشتابیم. گویند در زمان ساسانیان لشکری در این محل توقف کرده و برف و بورانی سخت آنها را احاطه کرده و تعداد بسیار هم کشته شده اند، صبح که سر رسیده و باقی سربازان به فرماندهان خود رجوع کرده اند با این جواب مواجه شده اند: ایزد خواسته که این گونه شود.

به روایتی اولین ساختمان های چندین طبقه که به شش هم می رسیده در این منطقه ساخته شده است. یعنی در سالهای بسیار دور زندگی آپارتمانی در ایران باستان وجود داشته است. شهر به طور کل بر روی یک صخره بزرگ بنا شده است، دژی پولادین که فقط یک ورودی داشته از آن حفظ و حراست می کرده است. باور این که در زمان باستان حدود سه هزار نفر در این ساختمان های چند طبقه زندگی می کرده اند بسیار سخت است.

این روزها جز ویرانه ای از این شهر عجیب باقی نمانده ولی هنوز ابهت و شکوه آن را می توان متصور شد. وقتی در کوچه ها و ساختمان های این شهر گام برمی دارم به این می اندیشم که حدود هزار پانصد سال قبل هم مردمانی در همین مکان گام برمی داشتند، ای کاش می شد به آنها درودی گفت.

تا حدود سی سال قبل هم زندگی در این شهر طبقاتی برقرار بوده ولی حالا دیگر ایزدخواست به ایزدنخواست بدل شده است.

توضیح: تصویر آخر، نقاشی یکی از سیاحان خارجی در سالهای دور است.


سفرنامه
۶
۲
فرامرز انتظاری
فرامرز انتظاری
دبیر ریاضی هستم. سالها با افتخار در روستا خدمت کرده ام. خاطرات خود را می نویسم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید