ندانی که ایران نشست من است؟
جهان سر به سر زیر دست من است؟
همه یکدلانند، یزدان شناس
به نیکی ندارند از بد، هراس
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود
چو ایران نباشد تن من مباد
در این بوم و بر، زنده یک تن مباد
همه سر به سر، تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور، به دشمن دهیم
به امید پیروزی و آزادی میهن عزیزمان از دست دژخیمان
