قنات

در خانه ی قدیمی قناتی بود

با چهل پله

و درختِ توت بزرگی در حیاطِ ان

که دختری با سطل

یکی یکی پایین می رفت

از پله هایِ ان

تا شاید در اب ماهی ای ببیند

دستان لرزانش دیوارِ قنات را گرفته بود

سرانجام،به چاهِ قنات رسید

چشم به چشمه دوخت

تا از زیرِ سنگی ماهی ای ببیند

اما، هیچ ماهی ای در اب نبود

فقط تصویر خودش بود

که در اب شنا می کرد

ساعت ها گذشت

و او همچنان منتظر بود

تا چراغِ قنات روشن شد

او تند وتند پله ها را ورق زد

و به بالا رسید با سطلِ خالی

اما، هنوز درختِ توت ان را صدا می زد