بخوان عاشقانه ایت را
اینبار
با صدایِ دلنشین و رسا
بی پروا از گفتنِ" عشق"
و ان را
بر بالِ باد بنشان
تا از فرازِ کوهها و جاده هایِ
پیچا پیچ بگذرد
و عاشقانه هایت در گوشم نجواکند
تا من سپیده را
دوباره با تو اغاز کنم
و بویِ عطرِ عشق
بر خانه یِ دلم بنشیند
و گلهایِ شادی
بر دفترم نقاشی کند