رد پا

کوچه ها را تند وتند

ورق می زدم وبه جلو می رفتم

شاخه ها به تماشایِ من امده بودند

و ناباورانه مرا می نگریستند

قلبم در تپش بود

بدنبالِ ردی از پاهایِ تو

اما، دیگر هیچ ردی

از جا پاهایِ تو در راه نبود

دیوارها با من

در سکوت فریاد می زدند

و بامن همخوانی می کردند

اواز بی تو بودن را

با اهنگِ شعر شعله هایِ عشقی که

سرانجام خاموش شد

و هیچ ردی از ان باقی نماند