
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم لاله پارسا
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
جادوگر پیر ورد میخواند بندابند
پریان دریایی از آب به ستوه آمدند
دل از دریا کندند و به خشکی زدند
دریا قطرهاشکی شد در چشم قلم شاعر
و روی شنهای سوزان نوشت:
«دل خوش سیری چند؟»