
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم ماریا آریانا
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
شب
سرما
دستم یخ زده
کاغذ را نمیتوانم بردارم
بابا بخاری را روشن کرد
عطسهی خورشید هزار واژهی نورانی ریخت بر متنم
مادرم برای من و خورشید
ژاکت زمستانی بافت.