
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم عاطفه عسگری
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
خورشید سرش را
روی شانهی زمین میگذارد
و مرثیهی پاییز را بر متن خاک میبارد
به کلمهی مرغان مهاجر که میرسد
برگ درختان از پرواز ناگهانیِ پرندهها میریزد.