
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم شهین محمدی
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
بوی باران مرا به آن سوی پنجره کشید
زیر چتر آسمان
وقتی موج زیباترین سمفونی را برای گوشماهیها
بر متن ساحل مینویسد
چه فرقی میکند
باد گیسوانش را به هم بریزد یا ردپای عاشقی تنها؟