
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم شیرین مقدم
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
از پرتگاه کلمهی سقوط
پایین میافتم
و با تمام گیسبریدگان تاریخی
که مردان نوشتهاندش
قهوه مینوشم
تلختر از آخرین آواز ملوان
بر عرشهی کشتی به گل نشسته
و فالم را بر متن شب میخوانم.