
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم حسین صدری
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
پنجرهها بسته شدند
آسمان سر بر شانهی زمین گذاشت
و تمامِ خودش را بارید
سیلاب تمام متن را گرفت
و آخرین سیلابِ واژهی «درخت» را با خود برد
کلاغها از شاخههای عریان پریدند
و شعر دال در زبانه اتفاق افتاد.