
شعر فراگفتار ۳ (ژانر زبانه)
به قلم عالیجناب آرش آذرپیک،
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
فوارهها
دوبارهها
و دوبارهها
به بالا میجهند
تو آرامتر از صبح عروسیات
روی بالکن لم میدهی
و خودت را از آیینه میستانی
و مینشانی
در آلبوم
با آخرین سیگار برگی که میگیرانی
آخرین برگ بلوط حیاط
و آخرین برگ واپسین رمان جدیدت
در این متن
به هم میرسند
و تو برای همیشه
پشت عریانی کلماتت پنهان میشوی
پیش چشمان تمام نیامدگان
ناگهان
بیتکان خوردن آب از آب
فوارهها به بالا میجهند
و دیگر هرگز
برنمیگردند.