
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم اعظم ملکپور
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
آسمان میبارید
رهگذر روی لب معشوقش
گل بوسه میکاشت
ناگهان متنِ خیابان خط خورد
با جیغ کودک کار
زیر چرخ ماشین.