
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم لیلا نامداری
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
از پشت کامپیوتر تکان نمیخورد
بیخبر از جهان اتفاق
بیخبر از
باغ و درخت و انارها
بیخبر از مرغ همسایه
که روزگاری غاز میخواندش
آهای یک نفر پروانه بنویسد
پایان پیله را.