
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم معصومه مرادی
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
اخبار: «در دهکدهای قدیمی
حوالی مناطق فقیرنشین هند
دوقلوهایی به دنیا آمدهاند
که دستهایشان به هم گره خورده...»
□
وسط این شعر عاشقانه
کلماتم دارند خشن میشوند
که گره خوردهاند به قراری که باید
در یک شهربازی قدیمی
داشته باشیم
چرا فقط دارم مینویسمت
در یک نقشهی موذیانه
از گیجی گیلاسها
از گره خوردن من و تو به هم
در رحم یک اتفاق مصنوعی؟!