
شعر فراگفتار (ژانر زبانه)
به قلم محدثه همتی
از کتاب «آنتولوژی زبانهنویسان ایران»
گردآورنده: دکتر آسو اوستا
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی ۷۰ توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
کودک دوباره از گرسنگی به گریه افتاد
مادر باز هم قابلمهی خالی را روی اجاق گاز گذاشت
تا پلکهای کودکش سنگین شد
هزار بار در خود مرد
و اشکش را خورد
ناگهان متن
خیس شد از اشک زن و بخار آب
که قلبش را در قابلمه میجوشاند.