
با جنبش جهانی شعر فراگفتار همراه باشید:
خوانش اشعار مهرانگیز اکبری از سارای؛ چاپ 1402، تهران/ انتشارات امید سخن؛ متن دو زبانه
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی هفتاد توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
برگی که شعر تازهی من را در آن نوشت
تا سطر آخر گل و ماه و بهار رفت
منظومهای سرشت
او مینوشت وصل مرا
بعد رفتنم
من مردهام برای چه باورکنم منم
آن شاعری که مرثیهام را سروده است
عشقی که هیچگاه در این دل نبوده است
The leaf that she wrote my new poem on it
Went to end line of flower and moon and spring
A characteristic poem
She was writing my union
After I died
I am dead, why should I believe
I am
That poet who versified my elegy
The love never was on that heart