
با جنبش جهانی شعر فراگفتار همراه باشید:
خوانش اشعار مهآوا مولانا از کتاب زبانههای عاشقانه؛ چاپ 1402، تهران/ انتشارات امید سخن
شعر فراگفتار (شعر جامع) یعنی همافزایی شعر زبانی و شعر بیانی در یک اثر که برای نخستین بار در شعر دههی هفتاد توسط آرش آذرپیک پایهگذاری شد.
دارم مینویسم از مادری که
فرزندانش را
به یک چشم
میبیند
و با هزار چشم
مراقبه میکند آنان را
کلماتم
رنگ سبزی دارند
اگرچه خودکارم قرمز است
تو از راه میرسی
آهای شاعر گربهصفت!
که شامت را با گربگان
تقسیم میکنی
و کودک مرا
میترسانی
نزدیک به خانهی تو
برمیخیزم
و با من
تمام بغض های درهم فشردهی قطرههای باران
همراهند
انبار گندمان تو
و گربههایی که نمی گذارند
پای موشان به انبار باز شود
برای موشها
خرده پنیر میریزم
و آرام
در خودم
هزار فرسنگ
از تو میگریزم.