از زمانی که متولد می شویم تا پایان زندگی، دائم در حال یادگیری هستیم. که این یادگیری صرفاً آموزشهای آکادمیک نیست، یادگیری با راه رفتن شروع می شود و ادامه پیدا می کند تا به مدرسه، دانشگاه و زندگی وارد می شویم نخستین اساتید ما والدین ما هستند که اگر آموزش دیده باشند، اوضاع بهتر می شود، در غیر این صورت فراینده آموزش ما از همان ابتدا به صورت نادرست آغاز خواهد شد. که متاسفانه تعداد زیادی از والدین ما هیچ آگاهی از روند یادگیری ندارند و امید دارند که مدرسه بتواند این کار را به نحوه احسنت انجام دهد ولی متاسفانه سیستم آموزشی ما هم از این چرخه معیوب یادگیری بی بهره نیست و بیشترین مشکلات از همین جا شروع میشود. اما سوال اینجاست که چکار کنیم که در این دام نیوفتیم و به اهدافتمان دست پیدا کنیم؟

یادگیری تعاریف زیادی دارد اما بطور خلاصه میشود گفت که یادگیری پلی است میان وضعیت فعلی با وضعیت مطلوب (خواسته ها و اهداف).
یادگیری مثل شکاف یا دره میماند که میخواهیم از یک طرف آن (وضعیت فعلی) به طرف دیگر آن برویم (وضعیت مطلوب)؛ پس باید پلی بسازیم که با خیال راحت از آن رد شویم. این پل، حکم یادگیری را برای ما دارد که هر چی این پل قوی تر و محکم تر باشد، ما با اطمینان بیشتری از روی آن رد خواهیم شد و احتمال رسیدن ما به طرف دیگه خیلی بیشتر است.
همه ما به نحوی با این جملات آشنایی داریم که : تو نمیفهمی، تو خنگیِ، فلانی از تو بهتره و ...
ولی هیچ کس از نپرسید که چرا نمیفهمه؟ چرا یاد نمیگیره؟ و...
متاسفانه طی سالیانی که درس خواندیم فقط به ما گفتن که بخوان و از ابزارهای مختلفی هم استفاده میشد تا به زور مطالب را در سرمان فرو کنند و غافل از اینکه هر چیزی راهی دارد، با اصول و قوانین خاص خودش. یکی از مشکلاتی که در سیستم آموزشی درگیرش هستیم فرایند حفظ کردن است، که این حفظ کردن ها اثرات بسیار مخرب زیادی دارد که حداقل ضررش این است که باعث میشود به آموزش بدبین شویم و دیگر سراغ هیچ آموزشی نرویم و از آموزش و آموزش دهنده فراری باشیم. به همین خاطر بعد از فارغ التحصیلی از مدرسه یا دانشگاه از آموزش دور می شویم و به تعبیری ترک آموزش میکنیم.

برای اینکه بدانیم یادگیری چطور اتفاق می افتد و چه مکانیزمی موقع یادگیری در مغز رخ میدهد باید با مسیر عصبی در مغز آشنا شویم. در مغز ما هزاران میلیارد سلول وجود دارد که بهم متصل اند؛ و یادگیری زمانی شکل میگیرد که یک مسیر عصبی بین سلول ها ساخته و یا تقویت شود و این ساخته شدن در اثر ارسال یک پالس الکتریکی از یک سلول به سلول دیگر رخ می دهد. فاصله های کوتاهی بین این سلولها وجود داره که سیناپس نامیده میشوند و وقتی ما میخوایم چیزی یاد بگیریم سیگنالهای الکتریکی باید از این فاصله کوتاه بپرند و خود را به سلول دیگر برسانند. هر چند که فاصله بین دو سلول بسیار کوتاه است ولی این پریدن برای یک الکترون کار آسانی نیست و مثل این میماند که بخواهیم از بین دره ها عبور کنیم؛ که عبور از این شکاف، اطلاعاتی به ما میدهد که مشابه روند یادگیری ماست. وقتی اولین سیگنال از این شکاف عبور می کند سخت ترین کار رقم میخورد اما به ازای هر بار عبور، این کار ساده و سادهتر میشود و این شبیه به این است که میخواهیم برای اولین بار چیزی را یادبگیریم، اما هر چقدر این رفت و آمد بیشتر میشود. مسیر عصبی، محکم تر و قویتری شکل میگیرد و وقتی بارها و بارها این کاری را انجام میدیم و تکرار میکنیم، میتوانیم بدون دردسر و به راحتی، هر زمان که بخوایم آن عمل را انجام دهیم.


انباشت اطلاعات: متاسفانه تعداد زیادی از ما دچار این معظل هستیم که فقط به دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم، این کار را دوست داریم و از هر کجا و به هر نحوی اطلاعات را جمع آوری میکنیم و افتخار میکنیم که تمام دوره های آموزشی را داریم. ولی وقتی خوب دقت میکنیم میبینیم که از آن همه اطلاعاتی که جمع کردیم هیچ استفاده ای نمیکنیم و اصلا چیزی بلد نیستیم. طبق تعریف یادگیری، باید توانایی این را داشته باشیم که دانسته هایمان را تبدیل به مهارت کنیم.
انتظار داریم بدون تمرین کردن اطلاعات را یاد بگیریم: تمرین کردن یک اصل بسیار مهم در فرایند یادگیریست. افراد موفق تمرین کردن را به عنوان یک اصل مهم در موفقیت خود میدانند و به عنوان یک عادت در زندگیشان درآورده اند.
از آموزش توقع غلط داریم: نکته بسیار مهمی که وجود دارد، این است که بدانیم بین دانسته ها و مهارت هایمان تفاوت وجود دارد اغلب ما انسانها خیلی چیزها را بلدیم و فکر میکنیم که انجام دادنشان کار راحتیست اما وقتی موقع عمل میبینیم که از عهده اش بر نمییایم چون هر آموزشی که دیدیم فکر کردیم که تغییر کرده ایم. اگر بخواهیم دانسته هایمان را تبدیل به مهارت کنیم باید تمرین و تکرار داشته باشیم.
یک باور غلطی دیگری که وجود دارد این است که انتظار داریم بلافاصله بعد از آموزش به نتیجه برسیم؛ این باور بسیار خطرناک است زیرا آموزش یک مسئله زمان بر است و نیاز به تمرین، صبر و حوصله دارد تا مارا به نتیجه برساند.
جمع بندی
یادگیری یک فرآیند اساسی است که میتواند به بهبود زندگی افراد کمک کند. پس از همین حالا سعی کنید با یادگیری آشتی کنید و با آموزش روی خودتان، سرمایه گذاری روز آینده داشته باشید.
با تشکر از شما که وقت خود را صرف مطالعه این مقاله از تیم فراکوچ کردید. در صورت وجود هرگونه سؤال یا اطلاع از دوره های آموزشی کوچینگ این مجموعه، میتوانید با تیم کارشناسان ما ارتباط بگیرید.