سرمایه‌گذاری می‌تواند یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ و افزایش ارزش پول در بلندمدت باشد؛ اما شروع سرمایه‌گذاری لزوما به این معنا نیست که همین امروز باید بخشی از درآمدتان را وارد بازار کنید. گاهی اوقات بهترین تصمیم مالی این است که ابتدا شرایط مالی خود را مرتب کنید و بعد سراغ سرمایه‌گذاری بروید. اگر می‌خواهید بدانید آیا برای شروع سرمایه‌گذاری آماده‌اید یا نه، این چهار مورد را بررسی کنید.
قبل از اینکه درباره سهام، طلا، صندوق‌ها یا هر دارایی دیگری تصمیم بگیرید، از خودتان بپرسید: «برای چه چیزی سرمایه‌گذاری می‌کنم؟» هدف شما می‌تواند خرید خانه، تأمین هزینه تحصیل، حفظ ارزش دارایی در برابر تورم، ایجاد درآمد در آینده یا ساختن یک پشتوانه مالی برای سال‌های بازنشستگی باشد.
مهم است که هدف را تا حد ممکن مشخص کنید. مثلا به جای اینکه بگویید می‌خواهم پولم را بیشتر کنم، مشخص کنید که می‌خواهم طی پنج سال آینده مبلغ مشخصی برای خرید خانه داشته باشم.
زمان رسیدن به هدف نیز اهمیت زیادی دارد. اگر به این پول در چند ماه یا یکی دو سال آینده نیاز دارید، معمولا نمی‌توانید همان میزان نوسانی را تحمل کنید که برای یک سرمایه‌گذاری ۱۰ یا ۱۵ ساله قابل قبول است.
به زبان ساده، افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری شما باید در انتخاب سرمایه‌گذاری نقش داشته باشد.
یکی از اشتباهات رایج این است که تمام پول قابل پس‌انداز را سرمایه‌گذاری کنیم و بعد، با یک هزینه پیش‌بینی‌نشده مجبور شویم سرمایه‌گذاری را در زمان نامناسب بفروشیم. برای جلوگیری از این اتفاق، بهتر است مقداری پول را به عنوان صندوق اضطراری جدا از سرمایه‌گذاری‌های خود نگه دارید. این پول برای اتفاقاتی مانند هزینه درمان، تعمیرات ضروری، از دست دادن موقت درآمد یا سایر مخارج پیش‌بینی‌نشده است.
مقدار مناسب صندوق اضطراری به شرایط هر فرد بستگی دارد، اما یک معیار رایج، داشتن ذخیره‌ای معادل سه تا شش ماه هزینه‌های ضروری زندگی است. نکته مهم این است که صندوق اضطراری قرار نیست بیشترین بازده ممکن را ایجاد کند؛ مهم‌تر از بازده، دسترسی سریع و ریسک پایین آن است. برای مثال صندوق درآمد ثابت لبخند یا صندوق درآمد ثابت هدیه فارابی که به کارت نکسو متصل است گزینه‌های مناسبی برای صندوق اضطراری هستند که علاوه بر نقدشوندگی بالا، سود امن ، روزشمار و مرکب برای پس انداز اضطراری شما ایجاد می‌کنند .
اگر بدهی با نرخ بهره بالا دارید، سرمایه‌گذاری کردن همیشه بهترین استفاده از پولتان نیست. فرض کنید بدهی‌ای دارید که هزینه آن بسیار بالاست. پرداخت این بدهی در واقع یک بازده قطعی برای شما ایجاد می‌کند، چون با تسویه آن، از پرداخت هزینه‌های بیشتر در آینده جلوگیری می‌کنید. در مقابل، بازده سرمایه‌گذاری معمولا قطعی نیست و ممکن است ارزش سرمایه شما در کوتاه‌مدت کاهش پیدا کند. به همین دلیل، پیش از شروع سرمایه‌گذاری جدی، بدهی‌های پرهزینه خود را فهرست کنید و ببینید آیا بهتر است ابتدا آن‌ها را کاهش دهید یا تسویه کنید.
البته تصمیم درباره بدهی و سرمایه‌گذاری کاملا به نرخ بدهی، شرایط مالی و افق زمانی شما بستگی دارد؛ بنابراین نباید یک درصد مشخص را به عنوان قانون قطعی برای همه افراد در نظر گرفت.
هرچه احتمال بازده بالاتر باشد، معمولا احتمال نوسان و زیان کوتاه‌مدت هم بیشتر است. برای مثال، دارایی‌هایی مانند سهام می‌توانند در بلندمدت فرصت رشد قابل‌توجهی ایجاد کنند، اما ممکن است در یک دوره کوتاه افت شدیدی داشته باشند. بنابراین فقط به این فکر نکنید که چقدر می‌توانم سود کنم؟ سؤال مهم‌تر این است که:
اگر ارزش سرمایه‌ام مدتی کاهش پیدا کند، آیا می‌توانم بدون تصمیم عجولانه به برنامه‌ام ادامه دهم؟
اگر پاسخ منفی است، احتمالا باید ترکیب سرمایه‌گذاری یا میزان ریسک خود را تغییر دهید. همچنین لازم نیست تمام سرمایه خود را در یک دارایی قرار دهید. متنوع‌سازی می‌تواند به کاهش ریسک ناشی از تمرکز سرمایه در یک بازار یا دارایی خاص کمک کند.
اگر هدف مشخصی دارید، برای هزینه‌های ضروری و اتفاقات پیش‌بینی‌نشده ذخیره کافی کنار گذاشته‌اید، بدهی‌های پرهزینه خود را مدیریت کرده‌اید و میزان ریسک قابل‌تحمل خود را می‌شناسید، شرایط بسیار بهتری برای شروع سرمایه‌گذاری دارید. در نهایت، سرمایه‌گذاری مسابقه‌ای برای کسب بیشترین سود در کوتاه‌ترین زمان نیست. یک برنامه سرمایه‌گذاری خوب باید با هدف، شرایط مالی، افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری شما هماهنگ باشد.
قبل از اینکه بپرسید «کجا سرمایه‌گذاری کنم؟»، شاید بهتر باشد ابتدا بپرسید:
آیا الان زمان مناسبی برای سرمایه‌گذاری من است؟
