
از این آدمهایی که تلاش نمیکنند،
جور خاصی باشند اما همه چیزشان خاص است!
حرفزدنشان... آمدنشان... بودنشان.... رفتنشان!
آدمهایی که آنقدر بکر و دستنخوردهاند که وادارت میکنند تو هم مثل خودشان، وقتی کنارشان هستی، نقابهای مصلحتی و غیرمصلحتی را از صورتت برداری و همانطور باشی که خودت دوست داری... خود خودت باشی!
آدمهایی که وقتی توی یک کافه کنارشان مینشینی چای را به هر چیز دیگری ترجیح میدهد یا توی رستوران با خیال راحت میتوانید ارزانترین غذا را سفارش بدهید یا سیبزمینی سرخکردهیتان را دوتا یکی بخورید...
آدمهایی که بلد نیستند مدام غر بزنند و هیچچیز از فمنیست و سیاستهای غلط دولت نمیدادند... همانها که تمام هم و غمشان انسانیت است و اینکه مبادا خطی روی دل آدمی بیندازند...
همانها که ساده لباس میپوشند، ساده حرف میزنند و عکس صفحه موبایلشان دلت را زنده میکند....
آدمهایی که مدام کتاب میخوانند اما بلد نیستند ادای کسی را دربیاورند و همیشه از اینکه کمکاری کردهاند،
از خودشان خجالت میکشند!
بیشتر بخوانید: مشاوره خانواده
آدمهایی که میتوانی راحت کنارشان گریه کنی، بخندی، غر بزنی و آنقدر خودت باشی که نگران قضاوت کردنهایشان نباشی....
راستش، آدمهای امن، آدمهای آنقدر امن،
توی زندگی خانم ف خیلی هستند....
آنقدر که روزی چند بار بابت آنها خدا را شکر میکند اما واقعیتش را بخواهی، من دلم میخواهد تو امنترین همهی اینها باشی...
آنقدر امن که راحت برایت بگویم این ترم بس که حواسم به عاشقی گرم بود، درس عربیام را با نمره ۱۱/۷۵ قبول نشدم.
آنقدر امن که نگران ریمل ریخته پایین چشم و سفیدی روی ناخنهایم نباشم.
آنقدر که وقتی دلم از دست خودت گرفت،
مستقیم توی چشمهایت زل بزنم و بگویم: لعنتی!
حواست را به من و شعرهایم بده...
لطفا کمی امنتر باش برایم...
آنقدر که برنج سوخته را یواشکی و دور از چشم تو نریزم برای گنجشکها...
آنقدر که راحت بغض کنم...
راحت بخندم و به جای همه این نوشتهها که نمیخوانیشان، راحتتر حرف بزنم....!
کمی بیشتر از این، امنتر باش عزیزم!
هم اندیشان
مرکز مشاوره آویژه